LITTKRIT 2006

Vanvittige tiltak og 'turd' kultursatsing

2006-07-07T13:50:00.000+02:00

Det er mykje snakk om politikk som er 'villet'. Om LITTKRIT kan ein seie at det ikkje berre er ein villet kulturpolitikk som ligg til grunn, men også ein 'turd'! Me har turd å gjera noko som ingen anna kommune eller institusjon har gjort før oss, og ja - me er stolte. Ikkje berre stolte, forrestan - glade også! Opplegget har vist seg å innehalde långt fleire dimensjonar enn me kunne drøyme om på førehand. Her samlast ungdom frå heile regionen, og endå lengre enn det også, rundt den nynorske samtidslitteraturen, i år representert ved forfatterne Olaug Nilssen, Ragnar Hovland, Atle Hansen og Finn Tokvam og Halvor Folgerø! Ein kan jo mista pusten av mindre! Der fekk eg nemna noko av orsaka til at me er så stolte. Glade er me fordi prosjektet har vorte så inkluderande og befriande positivt. Bånd har vorte knytta mellom ungdommar frå ulike nynorsk-kommunar, impulsar utanfrå skapar rørsle og liv!
Men eg kan ikkje lata meg sjølv stoppa allereie her! LITTKRIT er eit vanvittig tiltak i den forstand at me ikkje visste kva me gjekk til, og ikkje kor me ville i førstninga heller. Kvar me skulle hen var umuleg å seia noko om, det fekk me berre ta som det kom. Sopass sjansevillige må ein vera eit budsjettår i ny og ne. Men eit eller anna kjendes rett. Som biblioteksjef jobbar eg mykje med kultur. Eg er glad i kultur, og ingen ting er meg kjærare enn å kunne servera lesehungrige barn og unge det siste frå fantasy- skrekk eller kjærlighetslitteraturen. Men kvifor stoppa der? Kva med å sjå det utrulege potensialet som ligg i kvar einaste hylleplasserte tekst i biblioteklokalet, hyre inn ungdommar til å brekke laus på noko av det, sjølvsagt ispedd temaer som 'korleis nytta biblioteket på best mogleg måte', 'korleis navigera seg smartast mogleg rundt på netet' og 'kva er kjeldekritikk?'. Alt sjølvsagt bunde saman av eit mål om auka kritisk tilnærming til kulturelle, sosiale og samfunnsmessige aspektar. Og som ein paraply i alle regnbogens fargar, med stripar bølgedalar, ein ulv bak ein stein og raudhette i framsetet- den nynorske litteraturen! Bedre vert det ganske enkelt ikkje! Og det kan verka som at Dn.no, Bergens Tidende, Sogn Avis, Nationen, Samningen, NRK P1, NRK Sogn og Fjordane og fleir delte nokre av dei synspunkta - dette fortener media og folket si merksemd! Dette er smart investering i ungdom, kultur og nærmiljøa deira si framtid! Dette er ein blogg, Bloggen er ein del av arbeidsdagen under LITTKRIT. Til blogging har me berre satt av så og så mykje tid per dag, og eg er i ferd med å ikkje verta ferdig innan fristen. Eg rundar av og vonar alle deltakarar, sponsorar, forfattarar og alle andre eg har gløymt har hatt to fine veker saman med oss. Vil også ynskje alle ein god sommar, og satsar på at me sjåast att neste sommar. Med helsing Petter von krogh, prosjektleiar, LITTKRIT 2006.

2006-07-07T11:46:00.000+02:00

idag har eg lest ferdig boka ; få meg på for fan. i dag er de siste arbeidsdag, det er bra at me skal ha ferie. har ikkje jobba som mykje i dag. snakka og dikutert med Anita om eit spørjeskjema, evaluering.

ferie jippi !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Den siste Blogg

2006-07-07T11:29:00.000+02:00

Vel då var det den siste bloggen min jaja det har vært to gode veker men ingenting varer evig. Vel Littkrit er eit godt prosjekt som kan lære ungdom meir om nynorsk litteratur, og det er bra at det blir tatt inn folk frå andre fylker eller kommunar. Eg anbefaler Littkrit for andre ungdommar det er ikkje så nerdete som det trur og lønna er god. Vel det var det.....

Kristen Tokvam 8)

Då var Littkrit over.........

2006-07-07T11:26:00.000+02:00

Ja no er det då den siste bloggen som eg skriv for Littkrit, viss ikkje eg e så slu at eg slenge inn ein søknad til neste år og da. Mohahahaha:p Me inkje veta:p hehe:p
I dag har EVALUERING vert dagens ord. Merkeleg det der med skjema med masse spårsmål og så får du tre ark til med nesten heilt like spørsmål:s Menne viktig det veitu;) Jajaja!
Littkrit har vert kjempe gøy å vere med på!!!! Eg har blitt kjent med mange nye og kjekke folk, som eg mest sannsynleg ikkje hadde komme til å dumpa borti viss eg ikkje hadde jobba her.
Så det er ganske trist at det er over eigentleg, men det skal blli godt med ferie no og:) Eg håpar det blir laga til fleire slike prosjekt som Littkrit framover, slik at andre ungdomar får sjansen til å vere med å ha det moro på eit slikt fint prosjekt. Det er absolutt å annbefale!!!!!!!
No er eg veldig klar for lunch, der me får kake frå kommunalsjefen:) Og så etter det er eg veldig klar for å reise på ferie til Spania:D

Takk for mykje moro og tull folkens!!!!! Kjem til å hugsa dessa vekene me holdt på å slite oss ut;) hehehe;p Alt har vert tipp topp!! Og til slutt vil eg berre sei: Keep On Rocking In The Free World!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Marthe:)

Siste dag i LITTKRIT

2006-07-07T11:21:00.000+02:00

Som vanleg blei det eit felt hastverk på jobb, men rakk det akkurat. I dag var det berre å komme i gong med evaluering av prosjektet. Me fekk utdelt to skjema. Det eine var nytt og det andre fekk me også fyrste dagen, for å sjå om noko hadde forandra seg til no. Etter ei god stund med evaluering, så var alt gjort. Me satt oss ned og snakka med Petter litt om korleis han skal styre det til neste år, så gav me han tips.

Dette har vert ein alle tiders sommarjobb, og eg er svært fornøgd med alt som har skjedd desse 10 dagane. Håper dette kan hjelpa meg vidare i skulesamanheng.

No skal eg ha sommarferie, god sommar:):):)

Blogg før lunsj!!

2006-07-07T11:18:00.001+02:00

Den var ny.. Blogga før halve dagen er gått. Men jaja.

I dag fekk me ein ny kopi av eit skjema me har skrive på før - kva nynorsk litteratur og språk er og betyr for deg. Eg trur at eg skreiv litt annleis denne gongen, men er har framleis det samme synet på den saken. Meir nynorsk litteratur på skulen fjernar kanskje den frykten elevar har for han, og ikkje trur at alt er reint Ivar Aasen litteratur frå 1800-talet.

Me har også vurdert om kva me tykkjer om LittKrit og kva dei burde gjere til neste år. Eg var ganske nøgd med oppsettet LittKrit hadde, eg hadde ikkje så mykje klagar. Men med tanke på aldersgruppa LittKrit gjev jobb til, noko mellom 16-19 år, så kanskje det skulle vore ein balanse mellom ungdomslitteratur og vaksenlitteratur? Det er openbart at fleire frå året's LittKrit ikkje var klare for nokre av bøkene me hadde i år. Til dømes "Få meg på, for faen" - Olaug Nilssen si bok var nok den mest omdiskuterte, og mange har vel ikkje tørd å byrja med "Sveva over vatna".. Men eg føler at prosjektleiarne må verkeleg få alle til å forstå at LittKrit er ein JOBB, og ikkje del av ein SKULE - med andre ord, dersom folk ikkje oppførar seg som arbeidstakarar og tek dette seriøst burde dei få merka konsekvensane. Etter mi meining er det det einaste som får folk til å skjønna alvoret. Kanskje litt strengare intervju trengs også.

Men eg veit ikkje heilt kva eg skal seie meir på denne bloggen. Eg har berre tenkt på kor nyttig LittKrit har vore for meg - eg har på ein måte utvida lesehorisonten min når eg las bøker eg ikkje plar leite etter til vanleg.

Siste dag!

2006-07-07T11:18:00.000+02:00

Hei og hopp!

I dag er det siste dag for denne sommerjobben. Det har vært noen kjekke uker, men no ser eg fram mot å ta ferie =D Ja, i dag har me evaluert, og evaluert litt meir. Snart er det lunsj, og så skal me avslutta prosjektet.

God sommar! Preeekas! :D

Og det var det

2006-07-07T11:17:00.000+02:00

Siste dagen i dag, og sidan det for det meste er avsluttning, har det ikkje skjedd så mykje i dag, noko som igjen betyr ein noko amputert blog. Det som var opplegget i dag var at vi skulle fylle ut nokon skjema om Nynorsk litteratur og om prosjektet generellt. Må seie at mine haldningar til nynorsk litteratur har endra seg noko i løpet av prosjektet, for det meste sidan eg har fått tak på god nynorsk litteratur og ein sjangs til å lesa den. Litt trist at det er slutt med littkritt, men slik er det jo, og det skal no unekteleg bli godt med ei helg for å ta igjen litt søvn, blant anna. Blir ikkje så mykje daudtid, vel å merke, den 13 stikker eg til USA, så det er ikkje lange kviletida eg får. Ja ja, slik er livet, de har no vore morro lell.

V takker for seg

dag sist!

2006-07-07T11:14:00.000+02:00

i dag he eg fult ut kjema om korlris eg ha het da her og korleis me kan forandra prokjektet til 2007. og da er vell da!

so me talast vell ein gong.

hadda du!

gassvall ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !

blogger

2006-07-07T11:13:00.001+02:00

i dag er det siste dagen men eg skal søke om jobb her neste år også

No va da min site blogg

2006-07-07T11:13:00.000+02:00

I går skreiv eg at det var min siste blogg, vel eg tok feil. Men idag er det min siste blogg heil sikkert. Detta ha vore ein fine jobb og eg hadde tatt jobben om igjen vist eg hadde hatt sjansen, vel idag he me ikkje gjort so mykje, snakka om kva mehar gjort og kva me meinar kunne vore bedre med prosjektet.

Etterpå blir kake til alle man so berre ha det så godt:P
BYEBYE

sIsTe DaGeEeN!!

2006-07-07T11:10:00.000+02:00

uki.. som de kanskje forstår, er dette siste dagen med littkrit 2006=/ aoff.. jaja..

desse to vekene har eigentleg gått ganske så fort, og det har vore ein ganske ny erfaring:p men har vore kjekt og kosele:)
ehm, blir ein ganske kort blogg dette, sidan det er så tidleg på dagen, liksom.. men, men..

men, me har no faktisk gjort noko sjølv om klokka berre er 11.20.. me har faktisk svart på spørsmål om kva nynorsk litteratur og nynorsk er, og kva desse to tinga betyr for oss, så har me evaluert prosjektet, også har me prata om kva det går an å videreutvikle prosjektet til!! mange gode idèar der ja..

fylkemannen, eller noko slikt, kjem vist og i dag! og då får me vist kake.. hmm.. ja...

mene, då var det meir so siste blogg frå mi side!

ha ein fortsatt fortreffeleg sommar!
speaks\m/ =D

min siste blogg!!!

2006-07-06T16:13:00.000+02:00

dao va me kommne te min siste dag pao jobben som littkrit. (dei andre har ein dag igjenn)
men for min del er det slutt. Eg har hatte det moro på littkrit og ikkje minst har det vore lærerikt og spannande. men eg har ikkje så mykje å seie om dagen i dag me har berre jobba med boka til Olaug Nilssen. Resultate kan du sjå litt lenger nede her.

men eg har egentleg berre tenkt å takka for meg her på Littkrit.
me har hatt mange gode diskusjonar her. men no har eg ikkje tid til å skriva meir i dag.

SÅ TAKK FOR MEG OG LYKKE TIL, TIL NESTE AOR :P

Den nest siste dagen hos LittKrit

2006-07-06T16:06:00.000+02:00

I dag så er det eigentleg ikkje mykje å fortelja om, og eg har eit kvarter på meg på å summera opp dagen.

I dag hadde me iallfall det kortaste morgonmøtet eg kan hugse! Petter fekk vist ein telefon frå NRK om noko, så me sprang til grupperommet med ein gong. Der skreiv me ferdig bokmeldinga om "Få meg på, for faen" i gruppe 2. Eg tykkjer personleg at boka fortener meir enn ein trear i karakter, eg kjem til å anbefale boka på det varmaste. Men fleirtalet vann, antar eg - og hadde eg skrive 5 i bokmeldinga hadde eg vel vorte sett på som ein diktator i gruppa eller noko, sjølv eg har grenser.

Men uannsett - no er han oppe, i dag var det eg som publiserte bokmeldinga, med illustrasjonen eg teikna i går. Ho såg litt søt ut der, hehe. Me vart ferdig tidlegare enn eg hadde forventa, så me brukte tida på å lesa på noko heilt til me skulle blogga. Eg las vidare på "Sveve over vatna" som eg ikkje har hatt så mykje tid med dei siste dagane. Eg har funne ut at for kvar bok eg har lese til meir erotisk vart ho! Whoa!

Men no er bloggestunden over. Time to go home once more!

neste siste dag på denne jobben...og siste blogg

2006-07-06T16:05:00.001+02:00

Idag ha me berre jobba med bokanmeldelsen av Få meg på, for faen. Berre for å sei da, eg er ikkje einig i kva som står der, denna boka er ikkje so gode som det står i anmeldelsen men det var gruppa sin samla meinig ikkje min.

Etter me var ferdig me anmeldelsen begynnte me å lesa litt i bøkene, blir nok ikkje ferdig med Som ein engel likavell men les den kanskje seinare ein gong. Er nok desverre nesten ferdig med denna jobben og denna veka,

Detta blir og siste Blogg for min del.
so vil berre helsa til alle so lese denna bloggen:P

Nest siste dag i littkrit

2006-07-06T16:05:00.000+02:00

I dag hadde me eit svært kort morgonmøte, så me starta med ei gong å skriva bokmelding. Me var komen kjempegodt i gong sidan me starta i går. Men det viste seg at det var ein del vanskelegare enn sist, sidan me ikkje heilt skjønte alt med boka.

I heile dag har me faktisk jobba med denne. Sidan det blei mykje skriving, måtte me ta nokre pausar, for det var veldig tungt å sitta framfor PC’en. Men til slutt så fekk me det til og me var kjempefornøgde med teksten. Så var det berre ein ting som gjennstod, og det var på legga han ut på bloggen. Dette viste seg å vera mykje vanskelegare enn det eg trudde, det vart veldig mykje problem, men etter ei god stund med bal, så gjekk det.

Den nest siste dagen var ein rein arbeidsdag framfor PC’en, men alikavel ganske grei.

Ser fram til å møta opp siste dag på jobb;)

dag 9!

2006-07-06T15:56:00.000+02:00

i dag har me jobba med analysen til boka få meg på for faen. arbeidet har godt bra. dagen i dag har vore grei nokk litt kjedeleg. det er vel det einaste me har hjort. så det er ikkje så mykje meir å sei. eg gledar meg til i morgon for då er det siste dagen.

fortsetelse følger i morgen!

2006-07-06T15:53:00.000+02:00

i dag har eg lest i heile dag.boka heiter få meg på for fan, eg byrjar og skjønna meir av handlinga, jo meir du les jo meir skjønner eg. skjønnar i vertfall, litt mer ein før. hatt matpause og lest vidare i boka mi.

Hellevang;)

2006-07-06T15:52:00.000+02:00

Jepp, siste harde arbeidsdagen, eller i morgo er det evaluering og kos, så eg rekne ikkje det som hard arbeidsdag;) Det einaste me har gjort i dag eigentleg er å skrive bokmelding.Me har jobba i gruppene og berre skrive og skrive. hadde ein liten lunchpause med mykje tull og tøy og det var alt:) heilt grei og fin dag, med mykje jobbing.

Siste dag i morgo, noko som er litt trist, men etter da e d friiiiiiiiiiiii:D
Siste blogg frå meg kjem i morgo, og den skal bli vakker;)

Bokmelding av ”Få meg på, for faen”

2006-07-06T15:51:00.000+02:00

"Få meg på, for faen" er skrive av Olaug Nilssen, som også vert kalla den nye nynorske dronninga. Ho vart utgitt i 2005 av Det Norske Samlaget, og kritikarar har for det meste gitt ho ros og heider til romanen. Men er han verkeleg noko for alle å elska?

Handlinga er det ikkje berre èi av, men hovudsakleg tre forskjellige historier om tre forskjellige personar som blir knytte saman av eit felles mål – å bli sedd. Boka kan vere litt vanskeleg å forstå på grunn av ein annleis tekstoppsett, i det minste tykkjer nokre av oss det. Men etter kvart som du kjem litt ut i han så byrjar ting å bli klårare, då du skjønnar at alle personane har ein ”kopling” saman.

Boka nemner fleire personar der nokre har fått namn, medan andre er namnlause men har til erstatning fått ein enkel tittel til dømes kven han eller ho er i slekt med. Me tenkjer at boka har tre hovudpersonar som er dei viktigaste i boka, men alle dei tre er på ein personleg måte knytte til butikkeigaren og familiefaren Sebjørn. Lesaren går ikkje ofte inn i tankane hans, han er som oftast observert av den som fortel. Dette gjelder nesten alle bikarakterane, men dei er viktige for at historia skal flyte vidare.

Før me får møte den første hovudpersonen, byrjar heile boka med eit sitat frå ein songtekst av de Lillos sin song ”Ut”:
”Eg vil ut! Eg må ut! Eg skal ut og drikke meg full!”

Det er ein grunn til at akkurat denne linja vart vald som innleiing i romanen, men for å forstå betydningen betre skal me først sjå på dei tre personane sin historie.

Me får først møte Maria, eldste dottera til Sebjørn som ikkje bur med familien sin men i Bergen. Der studerar ho sosiologi, men for å kunne klara seg sjølv må ho jobba som vikar hos eit reingjeringsfirma. Men ho er ikkje fornøgd med jobben sin, for ho vert hersa av sjefen sin og sett ned på av andre som er ansette ved høgskulen eller elevane der. Ho er små lat, men kjem seg på jobben likevel og går gjennom ein trasig arbeidsdag der ho ikkje vert verdsett som eit individ, ho følar seg nesten usynleg når andre passerar ho som luft.

Maria har fått ei oppgåve i sosiologifaget, ho skal beskriva korleis hennar dag som reingjerar er i eit føredrag. Kvar dag drøymer ho seg vekk i dagdraumar om at føredraget skal få andre til å forstå korleis ho lir i jobben sin, og føredraget skal skapa så stor merksemd at media stormar etter henne i dei bergenske gatene heile tida, svoltne etter eit intervju med Maria. Men når ho skal byrje å skrive på datamaskina vert ho alltid distrahert av andre tankar – ho har bestemt seg for å ikkje gå ifrå maskina men sit i ro, sjølv om ho ikkje kjem noko lenger av den grunn med arbeidet hennar og i staden gjer tullete ting på tastaturen. Ho tastar med nasa si, ho brukar forskjellege skrifttypar medan ho gjentek setninga ”Ikkje lov å reise seg”, ho lagar ein båt av forskjellige ord, og ho skriv ”Det er hol i bøtta, kjære sjef” og har laga ei bøtte med hol i og som er laga av orda ”hol”.

Den andre hovudpersonen er jenta Alma på 16 år med ei heilt annleis historie. Ho har aldri vore populær, ho opplevar sin verste hormonalder, og vert særleg påverka når Artur er borti henne med pikken sin på ein fest på ungdomshuset, og dette fører til at heile tilveringa hennar vert snudd på hovudet. Ho fortel om denne episoden til den nest yngste dottera til Sebjørn sjølv om Artur benektar hendinga, men ho tru ikkje noko på dette og fortel det vidare til alle veninnene sine, som fører til at Alma vert mobba på skulen og på bussen heile tida. Alma har eigentleg lyst å verta saman med Artur som ein kjærast, men det vil ikkje han. Når ho får sjansen til det drikk ho alkohol som ein slags trøyst eller berre for å tenke på noko anna, sjølv om brennevinet til mora hennar ikkje var godt for henne å smaka.

Hormona tek overhand, og Alma kjenner seg kåt nesten heile tida. Men ho klarar ikkje gjere så mykje for å få underlivet til å roa seg ned, sjølv om ho tek til å eksperimentere på seksualiteten sin ved å prøva å bruka ulike gjenstandar, som til dømes femkronerullar og ein hammar med skaftet påsmurd med olje. Fantasiane hennar varierar, men dei er like erotiske og handlar om henne saman med forskjellige personar som ellers hadde vore utenkjelege for henne å ha sex med. Mora til Alma finn ut at Alma har ringt til sextelefonar, og då må Alma byrja å jobba på Sebjørn sin butikk for å betala rekninga hennar. Dei er begge snille med kvarandre, men når Sebjørn finn ut at Alma har stole eit pornoblad frå butikken hans seier han ifrå til mora hennar, og ho vert bekymra over Alma og lurar på kva i all verda ho skal gjere med åtferda til dottera si. Alma går til og med så langt at ho truar Artur med å beskylda han for valdtekt dersom han ikkje innrømmer at det som hende på festen var sant, men me får ikkje vite kva han kjem til å gjere.

Den siste hovudpersonen me møter er kona til Sebjørn. Me får aldri vite namnet hennar, ho er berre kjend som ”kona til Asbjørn”. Ho kan bli sedd på som ein god gamaldags husmor, ho tek seg av både hus og familie med åtte ungar. Men Sebjørn er på jobb, borna er blitt vaksne nok til å gå på skule alle saman, og ho har ingenting å gjere på heime som gjev ho ein meiningsfull touch på kvardagen. Familien legg ikkje merke til det ho gjer for dei kvar einaste dag, og ho følar at hennar behov vert ignorerte av dei. Ho har lyst til å gjere noko som skapar meining for ho og andre, men ho får ikkje jobba på Skoddeheimen nepefordeling AS.

Etter kvart byrjar ho å snika seg inn på fabrikken som om ho var ein som allereie jobba der, og ein dag får ho vite at salet går dårleg hos dei og at det kanskje førar til at nokre får sparken. Dersom dette held fram kjem heile fabrikken til å verte nedlagt, og dette vekkjer kona til Sebjørn si trong til å handle. Først rådfører ho seg med den radikale dottera hennar som er sjølv interessert i å forandre verda gjennom organisasjonar. Ho fekk ikkje mykje hjelp, men ho har bestemt seg: ho reiser til Oslo og skal demonstrera mot nedlegging av nepefabrikken ved Stortinget, sjølv om den eigentleg ikkje var så trua som ho innbiller seg. Men når ho kjem til Oslo oppdagar ho att det ikkje er så lett å få folk sin merksemd som ho først trudde, folk flest som passerte trudde at ho var galen. (ein av dei forbipasserande var Kristin Halvorsen) Når ting ser som verst ut for ho, vert ho overraska av heile familien som kjem for å hjelpe til med demonstrasjonen – frå no av vert det plutseleg fart på saker, og dei hamnar på nyheitene på TV både på vestlandet og i aust. Nepefabrikken får PR slik at salet ikkje kjem til å søkke på grunn av dette stuntet, Maria får endeleg verta intervjua slik ho hadde dagdrøymt om, berre at ho fortel om moglegheitene ein får med nepestappe og at det skal komma ein nepestappe ”naturell” i butikkane.

Stadane handlingane tek til er i bygda Skoddeheimen, Bergen og til slutt i vår hovudstad Oslo. Skildringane av stadane er ikkje noko nytt og spesielt – no er nokon på den staden, der hender det så og så, og me er ferdige med det. Miljøet er eigentleg ikkje så sentralt i denne romanen, dette er ein situasjon som kunne hendt kvar som helst og ikkje berre i Skoddeheimen og Bergen. Og det er fullstendig greitt det.

Det forfattaren har konsentrert seg meir om er kva personane opplever i kvardagen, ned til den minste trivielle detalj. Mest av alt legg me merke til dette når me les om Maria og når ho vert distrahert av til dømes mjuke rosiner ho hadde i frukostblandinga hennar i fleire minutt før ho må komma seg til jobben hennar. Ho studerar han verkleg i slike stunder av trance tilstand, og tenkjer:
”- Eg har gløymt at eg sjølv finst, eg ser meg ikkje frå utsida. Eg er ikkje Maria lenger, eller, eg er jo det, men det er noko anna, eg veit ikkje. Eg har ikkje ord for å skildre kva som skjer med meg når eg forsvinn i rosinas mjukskap.”

Maria er den som dagdrøymer mest og får difor dei mest tilfeldige tankane når som helst medan me les, men når kona til Sebjørn er heime åleine tenkjer ho også tilfeldig, men me får mest lesa om når ho spør seg sjølv kva det er ho eigentleg driv med her i livet. Men den mest omstridde personen, og den mest diskuterte delen i heile boka, er utan tvil Alma og hennar lyst som ikkje vert tilfredstilt. Hennar del finn stad etter familien Sebjørn demonstrerte utanfor Stortinget, sjølv om me får lesa om henne mykje tidlegare. Når du les om hennar seksuelle fantasiar om den nest eldste dottera til Sebjørn, om Artur, om Sebjørn og til og med om læraren hennar, vert du flau over hennar vegne og tenkjer ”Stakkars jente..”. Når ho gjer kva som helst for å tilfredsstilla seg sjølv, og når det vert så alvorleg at ho onanerar på jobb eller når ho kjenner at ho kunne ha teke heile vasken på badet opp i underlivet hennar, byrjar ein nesten å le over kor komisk noko sånt kan høyrast ut men tykkjer likevel at det er synd på henne samstundes. Alma er fullstendig hemningslaus, og samstundes minnar ho det norske folket på at unge jenter har like mykje trong for å tilfredsstilla lysta si slik som det vert ofte skildra om gutar på same alder.

Me gjentek sitatet som romanen startar med: ”Eg vil ut! Eg må ut! Eg skal ut og drikke meg full!” Denne setninga beskriv akkurat det alle tre ønskjer: dei vil ut av deira keisame liv, og nyta det verda har å tilby deira ønskjer! Alle vil verta teken på alvor, dei har rett til det som ein del av samfunnet, og dei vil ikkje lenger verta ignorert og plaga. Det ligger også noko i valet på boka sin tittel, ”Få meg på, for faen”: Maria vil på Vestlandsrevyen, Alma vil på kjønnslivet og kona til Sebjørn vil på arbeidslivet. Og dei treng det no! Romanen avsluttar med eit dikt om skuggeborn:
”Epilog for skuggeborn”

”Dei fem dansar mykjeseiande på kjellargolvet.
Ein lem blir lukka over hovudet på dei.
Det blir mørkt.”

Det er vanskeleg å stadfesta kva dette skal tyde, men vår teori er at sjølv om diktet verkar dyster så har han ein positiv meining. Skuggeborna symboliserar dei tre hovudpersonane, og korleis dei var som ein skugge i røyndommen. Når dei dansar lever dei sitt vanlege liv, men vert framleis ikkje lagt merke til av andre i samfunnet på måten dei ønskjer. Men når ein lem blir lukka over hovudet deira hender eit avgjerande vendepunkt, og når alt blir mørkt blanda dei seg inn i samfunnet, like mørk som han er no, og dermed oppnår dei det dei vil – dei blir like mykje sedd som andre, dei vert ikkje ignorerte lenger.

Boka er skrive slik at det i byrjinga er tre forskjellige historier som vert knytte saman til ei raud tråd, men dette kan verte litt innvikla for enkelte lesarar som fort vert forvirra. For å hjelpa dei som ikkje har forstått korleis personane heng saman: Sebjørn er faren til Maria, men Alma er ei veninne av døyttrene til Sebjørn. Denne boka passar best til ungdom, aller mest til dei som ikkje vert så lett støytte av dei sterkt erotiske skildringane til Alma. Me trur at det er mest kvinner som kjem til å like boka på grunn av at det har ei handling og oppsett som er litt feministisk, men med tanke på at forfattaren er sjølv ei kvinne var det litt forventa også.

Illustrasjon av Maria med Vestlandsrevyen, laga av Lisbeth Fanebust.
Av og til verkar boka som om ho skildrar skodespelarar som spelar inn ein film, og kan vera ein anna grunn som forvirrar nokre – du veit aldri når noko som er beskrive i romanen er ein del av personen sin fantasi, og når det er noko som vert opplevd på ordentleg. Døme på dette er når ein reporter frå Vestlandsrevyen rundar hjørnet medan Maria er på veg til jobben i røyndommen, eller når sjefen på nepestappefabrikken stussar litt før han seier at dette vart dumt, går ut døra og kapittelet startar ein gong til, akkurat som under filminnspeling der ein takning må gjerast på nytt att. Dette kan vere positivt eller negativt, avhengig av kor oppmerksam lesaren er.

Olaug Nilssen skil seg sterkt ut av andre forfattarar, ho vågar å vere annleis. Ho skriv med ein leikande stil og det verkar som ho har kasta vekk all stereotypiske reglar for skriving. Det var ekstrem stor ueinigskap i vår gruppe om denne boka, få forstod han og framleis likte han. Boka passar ikkje for heile gruppa vår sine forventningar, nokre meinar at han gjekk for langt i leiken. Etter ein langvarig og heit diskusjon kom me fram til at gjennomsnittet av vår dom vart til ein sterk 3, nesten 4. Boka er som sagt noko som ikkje passar absolutt alle, men ikkje lat det stoppa deg til å sjå etter ho.

Skrive og vurdert av:
Lisbeth Fanebust, Kjell Bjørgum, Are Bjørgum og Bjørnar Skaim Halle

Torsdag

2006-07-06T15:49:00.000+02:00

I dag har me skrive bokmelding/analyse/tolkning-ting av boka "Få meg på, for faen". Me strevde litt, men Vetle dro oss inn igjen i fokus ;) Etter langt om lenge og lengre enn langt blei me ferdige. Det blei 2,5 side, ikkje så altfor mye, men kvalitet framfor kvantitet! Neida, men vi følte oss ferdige! Ja ... vêret i dag har forresten vore fint, utanom nokre små innslag av skyer.

Ja, ikkje så mykje meir å sei i dag. Roleg og fin dag.

Snaix! <3

blogger

2006-07-06T15:46:00.000+02:00

i dag tok vi gruppe bilde og lest hele dagen.
i morgen er det siste dagen det synes eg er kjempe synd.

torsdag.. å ein dag att..

2006-07-06T15:24:00.000+02:00

jeje,,
me byrja som vanleg med eit lite morgonmøte, før me sette oss i gruppene for å skrive analyse/kritikk/bokmelding av olaug nilssen si bok "få meg på, for faen"..
me jobba med dette både før, og etter, lunsj..

det gjekk jo eigentleg relativt greitt, me fekk litt over to sider.. to og ei halv kanskje..
det var litt vanskelegare å skrive bokmelding/analyse/kritikk av denne boka enn det var å skrive om "tyl", men det har vel kanskje noko med at dei fleste i gruppa syns boka var forvirrande, og ikkje forsto so mykje av den..

men til tross for at vår bokmelding "kun" har to og ei halv side, er det me har prestert å få fram i bokmeldinga relevant kvalitetsstoff!
må kanskje få fram at det for det meste var vetle som skreiv det me har... så me er heldige som har han på gruppa, sidan han og faktisk forsto boka!

jeuf.. dette vart kanskje litt kort, men det får berre våge seg.. har ikkje meir å skrive no..

speaks!\m/

2006-07-06T15:11:00.000+02:00

Vel har gjort ferdig Ta meg på for faen analysen og er fornøgd med den jaja ellers har eg um diskutert med dei andre om kva me skulle skrive og kva som ikkje skulle skrivast. Men det har vært ein grei dag med greitt vær overskya og grei tempratur. Og det er den nest siste dagen 8(.

Kristen Tokvam 8)

Bokmelding nr.2 for gruppe 1

2006-07-06T15:09:00.000+02:00

Bokmelding av ”Få meg på, for faen,” skriven av Olaug Nilssen

”Få meg på for fan” er ei bok der ungdomen vert godt skildra. I kvardagen møter ungdomen mange farar og problem, som me tykkjer den boka syner godt. Ho syner korleis ei ung jente blir veldig forvirra og usikker på seg sjølv og korleis andre ungdomar kan ha vanskeleg for å akseptera og respektera andre.

Olaug Nilssen:

Olaug Nilssen (f.1977) debuterte med romanen ”Innestengt i udyr” i 1998 og har sidan skrive ei samling tilstandsrapportar med tittelen ”Vi har så korte armar” (2002). I 2004 kom barneboka Ronnys rumpe og i 2005 essaysamlinga Hybrideleg sjølvgranskinga og romanen ”Få meg på, for faen”. Olaug hentar mykje av inspirasjonen sin frå Eva Jensen og Ragnar Hovland. Ho har blitt kåra til ein av dei ti viktigaste unge norske forfattarane, og ho er garantert mellom ein av dei artigaste og mest allsidige. Nilssen vekslar mellom sakprosa og skjønnlitteratur, og det kan ofte vere vanskeleg å plassere ho i ein av desse kategoriane. I boka ”Få meg på, for fan” skildrar Olaug veldig godt kvinnefantasiar. Olaug blir sett på som ein forfriskande forfattar, ho er uforutsigbar og har mykje opprøyr inne i seg.

Olaug med kjendisbriller;)

Handling:

Denne boka er delt opp i tre. Her får me innsikt i tre personar sitt liv, som kjenner kvarandre, noko me ikkje får vite i byrjinga av boka. Den byrjar med Maria som er student og vikar som vaskehjelp, ho trur og at ho er ein kjendis som refsar Skavlan. Medan ho jobbar førestill ho seg at sjefen hennar står over henne og gir ho meir arbeid, ho bruker fantasien til å gjere livet sitt meir spanande og ho ønskjer seg status og respekt frå andre. Ho er så irritert over at ho får lite respekt av å vere vaskehjelp så ho bestemm seg for å skrive eit føredrag som syner korleis det er å vere vaskehjelp.

Den andre historia er om Artur som kjem borti Alma med pikken, og det fører til at ho blir usikker på sin seksuelle identitet. Til slutt syner det seg at Alma har blitt sex avhengig. Ho onanerer nesten heile tida, og det blir så gale at mora hennar ferskar ho. Dette gjer at mora hennar blir veldig fortvila. Alma er og forelska i Artur, men han bryr seg meir om ryktet sitt enn om Alma. Ho er ikkje kul og vert mobba så Artur vil ikkje bli sett saman med ho. Alma som lider etter episoden med Artur ser for seg alle menn ho møter nakne og i erotiske fantasiar, ho har og sex med dottera til sjefen hennar.

Den tredje historia handlar om mor til Maria som ikkje me får veta namnet på men kunn for ”Kona til Sebjørn”. Ho bestemmer seg for å få arbeid, fordi ho er lei av å være heime og gjere alt der. Ho ordnar opp med alt heime og til slutt får ho seg ein jobb på nepefabrikken.

Skildringar:

Alma:
Alma er ei jente på 15 år som er usikker på sin seksuelle identitet. På skulen er ho ein outsider og vert mobba. Arthur som eigentleg er forelska i Alma, er redd for at folk skal sjå dei saman, så sterkt vert Alma mislikt av andre. Alma må byrje å jobbe i butikken til Sebjørn, på grunn av ein heftig stor sextelefonrekning, som ho må betale sjølv.

Artur:
Artur var lang og smal. Han går alltid med ei raud lua. Artur er feig og er veldig redd for kva andre synest om han. Fyren syner ikkje at han har eigne meinigar.

Maria:
Maria jobbar for eit rengjeringsbyrå. Ho skriv på eit føredrag om korleis det er å vere vaskevikar. Maria vaskar på sosialhøgskulen, og skildrar korleis studentar og tilsette ser ned på ho når ho går med vaskevogna, enno ho studerer sjølv. Maria blandar kvardagen med fantasi journalistar og TV-repporterar blant anna, Halvor Folgerø.

Sebjørn:
Sebjørn står det ikkje så mykje om i boka, men likevel er han ein viktig person. Veldig mykje av handlinga i boka er bygd opp rundt han. Det er Sebjørn som bind saman dei tre hovudpersonane i boka. Sebjørn eig og den lokale butikken der Alma jobbar. Han er gift og har åtte ungar. Sebjørn er litt sær, vil me sei, for har eit ganske gammaldags syn på kvinna sin plass i samfunnet. Kona hans er heimeverande og det tykkjer han er heilt greitt.

Kona til Sebjørn:
Kona til Sebjørn heiter ikkje noko anna enn «kona til Sebjørn». Sebjørn og kona til Sebjørn har heile åtte døttre, og kona er heimeverande. Sebjørn si kone gjer ikkje noko anna enn husarbeid. Ho er heime kvar dag, og vaskar, lagar mat og passar på familien. Sebjørn er ikkje noko stor hjelp for ho, ho må berre gå der og ordne opp i alt familie tullet. Men dette vil ho ha ein slutt på. Ho bestemmer seg for å finne seg ein jobb. Ho vil ut å bli noko stort, syne at ho og kan gjer noko anna enn å vere heime å rydde. Så ho reiser til Oslo for å demonstrere mot nedlegginga av ein fabrikk. I slutten av boka får me vite at fabrikken ikkje blir lagt ned og at kona får seg jobb der.

Miljø:
Miljøet i denne boka er veldig forskjellig. Handlinga går føre seg i Skoddeheimen og i byen Bergen. Me blir sette inn i eit lite lokalmiljø, der alle kjenner alle, og alle veit alt. Boka sett oss og inn i eit studentsamfunn, og i dette tilfellet Bergen. Elles er det mest ungdomsmiljø som vert skildra.

Våre utvalte utdrag:

”- Ein hammar.
- Ein hammar? Kva skal du med den?
- Det er den nest eldste dottera til Sebjørn er på besøk, og no har ho gått.
- Jamen kunne ikkje ho ha henta hammaren, seier mamma, - kor er hammaren, Alma seier ho, ho rotar i verktøysskrinet, ho og, og så begynner ho å tenke på songen” Kor er hammaren, Edvard”, og så vil ho gjerne vere blid og ikkje berre ei kjeftesmelle, så ler ho.
- Hehehe, kor er hammaren, Alma, du trenge han vel no?
- Han er her, seier Alma, for no har ho funne han.
Ho held han fram slik at det svære skaftet skin.
- Kor er hammaren, Edvard, ler mamma – tok du den?”

”Hammar skaftet går ikkje inn. Det er for breitt nedst, og Alma skjelv av raseri og frustrasjon. Ho legg seg ned på dogolvet og gnir skaftet mot fitta medan ho tenker på kor store og fine brysta til Sebjørn si nest eldste dotter ser ut mot treningsjakka. Men det er ikkje nok, det går ikkje, og dessutan går det ikkje an å halde på slik når mamma går i nabo rommet og syng ”kor er hammaren, Edvard, du treng han vel no? No når døra skal spikkrast igjen”. Og nest eldste dottera til Sebjørn, ho var på sjukebesøk. Ho var på besøk for å få Alma til å sei at det ikkje var sant at Artur hadde tatt på ho med tuppen av pikken sin. Og Alma fekk lyst på ein hammar i seg, og ho reiste seg opp frå senga og streifa kroppen til Sebjørn då ho var på veg ut av senga. Den nest eldste dotter til Sebjørn brølt:
-FYYYYYYYYYY FAAAAAAAAAAN.
Og så gjekk ho.
No er Alma sitt personlege helvete laust.”

”Onsdag morgon klokka 5:40 syng klokkeradioen til Maria:

Dei fengsla Maria, dei steina ho for løgn,
Medan minnet etter seminarleiaren blir feira kvart år.
Ja, herrane blir heltar og folket blir dømt,
og vi veit korleis det eigentleg gjekk til, får vite at vi
har drøymt”.

Konklusjon:

Boka er veldig forvirrande til tider, det er vanskeleg å henge med. Roman si oppbygging er skriven med ei vekselvis skifting mellom røynda og dagdrøymar. Det er eit positivt hjelpemiddel, men i denne boka vert det til tider litt forvirrande. Me vert usikker på kva som er røynd og kva som er dagdrøyming. Temaet i boka er om kvinna sin plass i samfunnet og om seksuell usikkerskap. Boka hadde ikkje noko høgdepunkt, men boka har eit lite vendepunkt, det er at Kona til Sebjørn fekk jobben på nepefabrikken. Me synest boka var grei, men me likte ikkje boka noko særleg. Me syntes boka var forvirrande og spesiell. Det var antydingar til morsomheitar, men me syntes eigentleg det ikkje var så veldig morosamt. Det var ikkje vår type humor. Boka var kanskje litt for vaksen for oss, for me er ikkje så interesserte i akkurat det temaet der.

Ferdig med Få meg på, For Faen

2006-07-06T14:58:00.000+02:00

Som det står i tittelen, i dag blei vi ferdig med arbeidet rundt boka Få meg på, for faen. Nesten litt småtrist at det er så lite igjen av prosjektet, eller sommarjobben, om du føretrekk den definisjonen. Dagen i dag har for det meste gått med til gruppearbeid for å få ferdig bokmelding/analysen vår, gruppearbeidet gikk greit, sjølv om det sklei ut ein aldri så liten bit no og då. Boka Skråningen er særs tung å lese, og difor er eg enno ikkje ferdig med ho. Språket gjer ein god jobb med å komme under huda på eit plaga sinn, men det gjer det også litt vanskeleg å følgje med. Historia har ein tendens til å sveipe frå ei hending til ei anna ganske saumlaust, og nokon gonger kan ein lese nokon linjer utan å få med seg at det som no skjer er i ei anna tid, ein annan stad.

Nuvell, no til annmeldelsen.

Få meg på, for faen
Av: Vetle Lidal, Randi Eggereide, Jørgen B. Ryum og Sandra Aalen Hoff

Denne boka fortel tre historier, to av dei føregår i den vesle bygda Skoddeheimen, medan det tredje føregår i Bergen, med ein hovudperson frå Skoddeheimen.

Den første historia går over to deler, og handlar om Maria. Ho bur i Bergen, der ho jobbar som vaskedame. Denne jobben er ho openbart ikkje så alt for fornøgd med, og ho drøymer om å bli ein rikskjendis. Historia skildrar Maria sitt forsøk på å skrive eit føredrag om vaskejobben sin, og kor urettferdig alle rundt ho er. Ein kan trygt gå ut i frå at Maria slit litt med eit martyrkompleks, ein så smått sjukleg trong til å verke som eit offer. Ein ser dette spesielt når ho beskriv dei fleirfaldige prøvelsane som gjer at ho har det mykje verre enn alle andre, dei fleste av dei er ganske trivielle, og dei som ikkje er i større grad sjølvforskyldt.

Denne historia viser slik ein likskap med Tyl, hovudpersonane slit i større grad med restar av barnsleg naiv optimisme rundt vaksenlivet. Problema oppstår når dei ser at livet som vaksen består av å gjere mange ting du ikkje har særleg lyst til, ofte fleire gonger, rutinemessig. Den sentrale forskjellen er at Maria ikkje treng noko hjelp for å innsjå at ho ikkje er fornøgd, mens Ove frå Tyl treng mas frå kameraten Ragnar for å komme til same konklusjon.

I tillegg er Maria mykje tydlegare på kva ho meiner at ho treng for å bli lykkeleg. Ho treng å bli synest synd på, men vel å merke i ein ganske stor skala, ho ønskjer å bli kjent fordi alle har sympati med ho. Dette kan komme av at ho kjem frå ein familie på ti personar, derav 9 jenter, dette finn vi ut seinare i boka. Sidan Maria er den eldste av ungane, kan det ha ført til at ho ikkje fekk så mykje merksemd i barneåra, då det må ha vore ganske tett mellom borna.

Den andre historia handlar om Alma som slit med eit valdsamt uforløyst begjær etter ei hending der Artur er borti ho med pikken. Historia handlar om Almas forsøk på å gjere noko med dette behovet, delvis i ein glansa fantasiverd og delvis i eit samfunn der kvinneleg seksualitet er eit tabubelagt tema. Grensa mellom fantasi og verkelegheit blir vaska ut til det mest umerkelege, og det er snart slik at det er kor usannsynleg det som skjer er for å finne forskjell mellom det som skjer og det som berre er fri fantasi.

Alma er, i tilegg til utruleg frustrert, også heller uheldig når det kjem til vennefronten. Ho er einsam og sett ned på, og heile begjær-eppisoden forsterkar og blir forsterka av denne einsamheita og følinga av å bli utstøytt. Artur er ein ganske så gåtefull figur, du kjem ikkje så mykje under huda på han. Så vist vi kan sjå er han også ganske uforståande til Alma sine problem. Dette er, vel å merke, når alt kjem til alt, ganske forståeleg, sidan han ikkje er tankelesar, og antakeleg ikkje hugsar så mykje frå den natta han var borti Alma med pikken.

Ein annan teori er at han ikkje gjorde det i det heile, og at denne hendinga berre føyer seg inn i ei lang rekke fantasiar som Alma opplever, så vidt vi kan sjå, nesten som verkelegheit. Denne mogelegheita gir litt logikk i situasjonen, men då manglar vi ein utløysande faktor.

Den siste historia handlar om Kona til Sebjørn og korleis ho hanskast med det faktum at ho er det ein godt kan kalle ei superhusmor. Det sler ho at ikkje berre gjer ho alt arbeidet i heimen, men dei ni andre i heimen tar det også for gitt at ho gjer det.

Familien til Sebjørn har også det merkelege trekket at det berre er to i familien som faktisk blir nemnd med namn, faren i huset, Sebjørn og Maria, den eldste dottera. Alle andre blir berre omtala i det forholdet dei har til Sebjørn, ”Kona til Sebjørn”, ”Den nest eldste dottera til Sebjørn,” ”Den radikale dottera til Sebjørn,” etc.

Dette, saman med replikken ”Og kvifor heiter eg liksom berre ”Kona til Sebjørn?” forsterkar lesaren sitt inntrykk av at det er det dei faktisk heiter. Dette kan ein tolke som ein kommentar til synet på individuell identitet på små plassar i Noreg. Det er freistande å kalle dette ein variant av situasjonen i Ein flyktning kryssar sitt spor, og ein slags avart av den berømte Jantelova. Denne sereigne måten å omtale medlemane i familien Sebjørn kan også ha bidrege med sitt til Maria sitt tidlegare nemnde mest sjukelege behov for merksemd og sympati.

Ironisk nok er familieoverhovudet i familien til Sebjørn, Sebjørn sjølv, ikkje så sentral i boka. Han har riktig nok ein ganske viktig birolle i den tredje historia, samt ein mindre rolle i historia om Alma. Sebjørn gir inntrykk av å vere ein person som er sterkt prega av å vere einaste mann i huset. Han er særs lite tolerang når det kjem til frustrasjonane til kona si, delvis fordi han føler ein viss frustrasjon sjølv. Spørsmålet, eller kanskje problemstillinga, som kjem opp no er om kva som er den verste lagnaden, å jobbe og slite for å brødfø ein familie som har særs dårlege føresetnadar for å forstå deg, eller å lage mat, vaske og liknande for tidlegare nemnde familie, og i tilegg vere diplomat, psykolog og tankelesar for å greie ut problema til døyttrene i familien.

Eit anna trekk det er verdt å merke seg er at det er særs få viktige mannlige figurar i denne boka, det er ikkje fleire enn Artur, Sjefen på nepefabrikken og Sebjørn. Desse har ein relativt liten rolle, men dei har det til felles at dei er, på ein eller annan måte, rota til problema til hovudpersonane. Bortsett frå denne noko usympatiske rolla er dei heller sjeldan med i boka. Unntaket er Sebjørn, som saman med resten av familien blir litt av ein reddande engel for Kona til Sebjørn.

Denne boka handlar i stor grad om kvinnas plass i samfunnet, og dei problema som er knytta til det. Problema til dei forskjellige hovudpersonane handlar i stor grad om å bli sett, annerkjente som personar.

Denne boka bør ikkje lesast som ein ”rett fram”-roman, sidan du mest sannsynleg kjem til å bli irritert sidan du ikkje vil forstå handlinga, sidan historiene i boka ikkje er satt i kronologisk rekkefølgje. I tillegg slit nokon av kapitela litt med det faktum at det er vanskeleg å skilje draum frå verkelegheit, spesielt når det gjeld kapitela med Maria og Alma. Så denne boka er ikkje til å anbefale vis ikkje du ikkje er van med å lese bøker der draum og verkelegheit går om ein annan utan noko spesielt førevarsel. Me vil difor anbefale at du byrjar med ei lettare bok før du les denne.

Språket i denne boka er eigentleg ganske friskt, og banninga er moderat. I kapitelet om Alma og Artur derimot, blir det litt prat om masturbering, sleiking, og puling. Kapitelet om Alma og Artur er vel å merke litt ”grovt”, og det er berre i denne delen av boka det faktisk er prat om sex.

Boka kan virke litt forvirrande, men har du lest bøker som er bygd opp på denne måten før, og du går inn for å forstå boka og går meir eller mindre heilt inn i den, så skulle det ikkje vere eitt problem å forstå kva som faktisk skjer i boka, og ein kan og finne ein moral, eller ein meining, med innhaldet. Det er ei bok som fungerar best for å få innsikt i temaet, eller problemstillinga, som me har definert som kvinna sin plass i samfunnet, og problem og fordommar som høyrer til nettopp dette.

Me vil anbefale denne boka for personar som har eit ope sinn. Trongsynte personar vil nok ha eit problem med å finne ei meining med boka, og vil ikkje skjønne moralen. Det er vanskeleg å setje ein aldersbegrensing på boka, men det er ein fordel om du ikkje er for gamal eller for ung i sinnet.

Me vil også anbefala Kona til Sebjørn ein tur til folkeregisteret.

dag 8!

2006-07-05T15:57:00.001+02:00

i dag har me hatt besøk av olaug nilssen og ragnar hovland. men fyrst måtte me laga spyrsmål. men kl.12,30 kom forfaterane og ein buns av RP folk. etter at forfatarane vat ferdige med sit vart me intervjua. det var greit nok. dagen i dag har vore heilt grei. men da e no so da.

blogger

2006-07-05T15:57:00.000+02:00

i dag fikk vi besøav Ragnar Hovland og Oløug Nillsen og nrk og BA.
de signererte bøkkene våre og vi ble interjvua.

Pressebesøk og forfattarbesøk

2006-07-05T15:49:00.001+02:00

Sto opp eit kvarter før jobb og slengte meg ut døra. Rakk akkurat jobben. I dag hadde me eit langt morgonmøte for å få full kontroll over alt som skulle skje. Som sagt i bloggen i går, så hadde me besøk av forfattarane Olaug Nilssen og Ragnar Hovland i dag. I tillegg hadde me pressebesøk, besøk av ordføraren og bankdirektøren.

Fyrste delen av dagen brukte me til å laga spørsmål til forfattarane, og finne ut meir om dei. Dette var ikkje så vanskeleg lenger, for no byrjar me å bli vand me å gjere dette. Såleis kom me godt i gang og fekk arbeide fort gjort.

Midt i lunsjen kom forfattarane, og nokre av journalistane. Så etter at me var ferdige å eta, kom me fort i gong. I byrjinga då forfattarane skulle presentere seg og prøvde å få oss med i samtalen, var det litt pinleg tausheit, men dette kom seg rask etter kvart. Eg synest me fekk ein del ut av det, sjølv om Olaug Nilssen ikkje kunne svare på eit spørsmål som eg undra på. Det var vertfall kjempekjekt å få høyra litt om liva til forfattarar. Eg lærte vertfall ein del nytt.

Etter me hadde såtte å høyrt på forfattarane ei god stund, hadde dei fått sagt sitt. Då var det klart for intervju. Det var ein del stress då alle for rundt å intervjua, og gjekk her og der, men det var vertfall kjekt. Då ting byrja å roa seg, fekk me litt kjeks og saft, dette trur eg fekk oss til å senka skuldrene eit par hakk.

Til slutt i dag var det å sjå alle forfattarane og journalistane reisa, og så skriva blogg. Det var ein hyggeleg dag:)

To dagar igjen, som eg ikkje bekymrar meg for.
Alt er berre kjekt!

Snakkast:)

Forfattarbesøk igjen!

2006-07-05T15:49:00.000+02:00

I dag byrja me som vanleg med morgonmøte. Der blei me einige om at me skulle lage spørsmål til Olaug Nilssen og Ragnar Hovland saman på gruppene fram til lunsj. Det gjekk fint, så me tok lunsj, og så fekk me besøk av både forfattarar og masse presse. Folk frå Bergens Tidende, NRK og avisen Hordaland, og kanskje nokon fleire, hugse ikkje heilt.

Olaug Nilssen fortalde litt om seg sjølv, sin karriere, og litt om boka "Få meg på, for faen", som me har lest. Ragnar Hovland fortalde også om seg sjølv, og litt om korleis det er å vera forfattar, og las litt frå nokon av bøkene hans. Det var kjekt!

Jappz <3

Mr Nynorsk var her !!!

2006-07-05T15:46:00.000+02:00

Vel Ragnar Hovland (Mr Nynorsk) var her og det var eit stort augeblikk å han leste opp to utdrag av ei/to bøker. Olaug Nilssen var og her, som og leste opp eit utdrag. Eg forsto meir av Olaugs bok Ta meg på for faen på ein positiv måte. Eg vurderer å lese boka til Hovland Svever over vatna for den er visst veldig bra. Det var masse presse der både radio og avise men ikkje tv 8( og ordføraren var der å sa nokre visdoms ord. Så ein kan seie at det har vært ein hektisk dag men men ein kul nok dag.

Kristen Tokvam 8)

Hyllest av Olaug Nillsen og Ragnar Hovland

2006-07-05T15:41:00.000+02:00

I dag må eg kanskje ta tilbake litt av det eg skreiv i går, eg var kanskje litt i det strengaste laget med boka til Olaug Nilssen. Men det gjer eg ikkje, sjølv om både Petter og fleire andre hadde eit poeng på morgensmøtet, endrar eg ikkje meining om boka. Men Olaug Nilssen gjorde eit godt inntrykk når me møtte ho seinare på dagen, saman med Ragnar Hovland Mr Nynorsk som mange seier.

Men i dag hadde me eit lang morgensmøte, truleg da lengsta me ha hatt og kjem til å ha, me diskuterte lenge om kva kriteriar me skal bruke når me anmelder bøker. Petter meinte at me ikkje kunne kritisera ei bok vist me ikkje skjønte poenget me boka, noke som er greit nok. Eg innrømmer at eg ikkje skjønte heilt boka frå Olaug Nilssen og korleis boka var bygd opp og hang saman. Men etter at me hadde møtet og eg skjønte meir av boka, blir ikkje boka betre av det. Eg syns boka enda ikkje var noko særlig betre. Men eg innrømmer at eg til vanleg ikkje leser sånne bøker og vist eg ikkje hadde vore på jobb, hadde eg nok kaste boka vegg i mellom som han Kjell sa. Og at andre folk syns boka er bra, har ikkje eg noke imot og eg skjønner at kanskje eg har eit for lite syn på andre sjangrar og bøker.

Nok om da, etter møtet gjekk me saman i gruppene å laga spørsmål til forfattarane, dette er ikkje like utfordrande som før siden me har gjort det noken gonger før.

Olaug Nilssen og Ragnar Hovland kom saman med pressekorps, (BT, NRK, Hordaland?og kanskje noken fleire) ordføraren og bankdirektøren kom og. Forfattarane snakka om litt alt og leste noken utdrag frå bøkene sine. Må innrømme at eine boka til Ragnar Hovland høyrdes særs intressant ut. Så begynnte me å stille spørsmål til forfattarane og eg må seie at dei svarte veldig bra. Så var det tid for intervju fra forskjellige aviser og radio, vart intervjua fleire gonger mens sniken Håvard sneik seg unna utan å bli intervjua ein gong, (skamme seg). Snakka og me ordføraren, han hadde mykje morosamt å seia, tilslutt blogga me. Har hatt ein kjekke dag med ganske mykje avslapping. so i måro blir da jobbing med Få meg på, for faen, reknar med ein bra bokanmeldeldese dar:D

han Petter i humør:
Rogalandsbanken (Bagalandsronken)er da rett?
Petter var tydlegvis letta og i godt humør etter at alt gjekk so bra når pressen var her:P

2006-07-05T15:37:00.000+02:00

vi laga spørsmål til Olaug Nilssen og Ragnar Hoveland, om bøkene som heiter; få meg på for fan og svevs over vatne. så kom radio, BT og andre aviser som interjua oss, om korleis det er og jobbe med litkrit 2006. forfattarane signerte bøkene som vi har lest.me blei tatt masse bilder av, dei interjua nokon av dei 12 som jobba her. petter fortelte om littkrit og korleis vi har fått pengar til arbeide vårt. Ordføraren var har og snakka om arbeidet vi gjer og om littkrit .

forfattarbesøk og presse..

2006-07-05T15:36:00.000+02:00

aokai..
idag gjorde me det me eigentleg skulle gjere igår på byrjinga av dagen.. me skreiv spørsmål til olaug nilssen og ragnar hovland, og fann ut litt info om dei.. grunn: ragnar hovland og olaug nilssen skulle komme etter lunsj.. altso klokka halv eitt! i tillegg kom bt mens me sat med lunsjen, og journalisten spurde om ho kunne stille randi og meg nokre spørsmål.. jada..

etter lunsj då, klokka halv eitt, kom ragnar hovland og olaug nilssen som planlagd, og me gjekk opp i arbeidsstova for å høyre dei fortelje litt om bøkene sine, og stille nokre av spørsmåla me hadde laga..

det var olaug nilssen som byrja snakke, og ho klarerte ein del ting når det gjaldt boka "få meg på, for faen".. dette gjorde ting litt lettare å forstå! tykkjer eg.. ho leste litt frå boka, men holdt seg unda alma og artur delen:p
etter det var det ragnar hovland sin tur! han verka eigentleg litt nervøs, noko som er underleg sidan han underviser.. men nervøsiteten såg ut til å forsvinne når han byrja lese litt frå eine boka si:) var faktisk ganske så interessant å høyre på dei!:)

i tillegg til desse to, var ordførar olav ellingsen, banksjef jon bekkedal, ei frå fylkesbiblioteket (som eg desverre ikkje kan namnet på), nrk, hordaland og (som nemnt) bt..
så dette har vore ein veldig givande dag ja.. mhm..

до свидания=D... sneiks\m/:)

pressedag i dag ja!!!

2006-07-05T15:28:00.000+02:00

dagen starta med eit ekstra laannggtttt morgon møte der eg ikkje heilt hugsar kva han petter sa men da va vel ikkje so viktig då.
Der me for det meste diskuterte "få meg på, for faen", noko du kan kalle ein livleg diskusjon. men det var ganske var faktisk veldig moro. og for å ta nokre sitat frå meg sjølv "hadde eg ikkje vore på arbeid så hadde eg heve boka vegg i mellom og ut næraste glas"
men i hvertfall har me arbeid med å finne fakta om Olaug Nilssen og Ragnar Hovland sitt forfattar skap. Me skulle og finne på mange spørsmål til dei 2 forfattarane sidane dei kom på besøk seinar på dagen (kjem tilbake til det seinare). Men i hvertfall så laga me spørsmål og prøvde å grave opp så mykje snusk me berre kunne finne, men beklagleg vis var det ikkje så mykje. (kanskje bra for dei).

Men etter den vel fortente lunsje kom det nokre beøkande som i nynorske sirklar nesten er kjendisar. Dei to heiter noko sånt som Olaug Nilssen og Ragnar Hovland aka "den nye nynorsk dronninga" og " mr. nynorsk". sist nemde blei jo skryt langt over skyene av Atle Hansen, mens me snakkar om Atle Hansen så har eg komme lenger i boka "som ein engel" og den blir berre betre og betre og etter kvar som eg kjem lenger inn i den. ein an ting er at eg las noko som han fortalde at hadde skjedd i live hans, det skjedde i boka og så det var jo berre tøft..

Men tilbake til saken, besøke av "mr. Nynorsk" og "den nye nynorsk dronninga". Ragnar Hovland virka litt nervøs i byrjinga når han skulle lese frå boka og svare på våre veldig gjennom tenkte spørsmål. Men han kom seg. Olaug Nilssen var eg for å seie det mildt sagt skeptisk til i og med at eg har kritisert boka hennar, men når ho byrja å lese litt frå den så blei boka veldig fort morosam. Så anten er ho berre kjempe flink å lese eller så er boka litt god. men eg held meg til ein 3, fordi eg måtte ha lest boka fleire gonger for å synast at den er god.

Boka passar for det mest for kvinnfolk trur eg men kanskje nokre menn kan finne ut at den er god. men visst du ser på navna til dei som har annmeldt boka så er 8/10 av dei som har bedømt av ja du gjetta rett KVINNFOLK...... sier berre det eg.

Men berre slik at det er sagt så er det eg ikkje meint å krenka noken!!!

Folkens di må høyra på nrk sogn og fjordane og lesa avisen for der kjeme me!!!!

no ha me visst ikkje meir tid men eg hadde meir på hjerta

prekast :D

No kjem me på nyheitene i avisane!

2006-07-05T15:27:00.000+02:00

Med andre ord, i dag var det pressedagen for LittKrit, når media kjem på besøk. Men viktigare var det at to forfattarar møtte opp, Olaug Nilssen og Ragnar Hovland. (ein av dei stod bak meg no medan eg skreiv den setninga, no skulle dei visst reisa att) Som forbereding på besøket skulle me finna ut litt fun facts om Olaug og Ragnar med nokre spørsmål til begge. Eg hadde hatt ansvaret for nedskrivinga av spørsmål og stille dei under dei to siste besøka av Gry Mørk og Atle Hansen, så difor var det rimeleg at Kjell og Are fekk ansvaret for det i dag. Eg trur me fekk ein del til slutt, men eg er ikkje sikker om alle vart stilt då det gjaldt.

Då me hadde matpause og venta på forfattarane så sette eg meg til å teikna i kladdeboka eg alltid har med meg etter eg hadde ete, av ein eller annan grunn får eg inspirasjon i dei underlegaste tidspunkta. Eg fekk lyst til å teikna i realistisk stil denne gongen og teikna eit lite portrett av Olaug med eit bilete av ho i pocketboka si bakside, men etter eg nesten vart ferdig med ho hadde eg ikkje att bly i mech-blyanten. Under pausen hadde første reportaren kome (BT), og det hadde også Olaug - no såg eg kor lik ho var på eine frisøren me har i Samnanger Kate Hege (søstera til typen til søstera mi), og ho er minst like hyggeleg!

Då me byrja inne i andre etasjen, var Olaug den første som prata (me var alle for sjenerte til å seie noko som helst gjennom heile greia, så forfattarane måtte berre bryta stillheten) - ho viste fram andre bøker ho hadde laga, ein av dei var ein samling av essay eller noko sånt med eit ganske morosamt omslag, den skulle vere ein av dei vanskelege å finna der ute. Ho snakka ikkje så mykje om boka alle hadde lest, "Få meg på, for faen", men eg fekk svar på mykje eg og andre hadde lurt på anngåande boka. Og me fekk vite om reaksjonen til nokre personar Olaug hadde møtt etter den omstridte "Alma"- delen som var grovt erotisk, det vart skikkelege reaksjonar etter ho las høgt frå ein del der, oi da... Men til oss las ho i staden høgt om Maria sitt "møte" med Vestlandsrevyen i Bergen ein plass, og ho fortalde til oss seinare at ho hadde møtt same reportar seinare og dei dramatiserte den delen av boka, med Olaug som ein forvirra Maria.

Nestemann var jo sjølvsagt Ragnar Hovland, eller som Petter kalla han, "Mr. Nynorsk". I byrjinga verka han litt nervøs der han sat på pulten, men det er vel forståeleg dersom ein må velge orda med omhu utan heilt å vite kor ein skal byrja. Men etter kvart verka det som han løyste seg opp litt, særleg etter han også las høgt frå si bok. (eg fekk ikkje med heile tittelen, men den hadde noko med alpar å gjere trur eg) Det var morosamt å høyra på utdraget, og særleg dei vaksne høyrte irvig etter det han hadde å seia medan eventuelle som sikkert ikkje følgde med heile vegen konsentrerte seg om Hawaii-skjorta i skarpe fargar han gjekk med. Han fekk ikkje like mykje spørsmål som Olaug fekk, men no har me meir kunnskap om begge i allfall!

I pausen gjekk alle for å få autografen deira eller så vart me intervjua sjølv av nokre aviser. Eg fekk ikkje med meg alle som hadde komen, men det finn du sikkert ut i dei andre sine bloggar. Først fekk eg Ragnar sin, dermed gjekk eg ut for å få Olaug sin for ho sat på benken utanfor med eit par ungdommar rundt seg i tilleg til BT-dama. Eg hadde visst teikningen med meg også sidan eg var nysgjerrig over reaksjonen ho kunne få - det endte med at eg gav han til ho medan me signerte til kvarandre, hahaha! Så morosamt og søtt.. Seinare laga eg ein ny teikning av Maria frå boka hennar basert på utdraget ho las høgt - me får sjå om den kjem opp på denne bloggen før eg avsluttar!

Eg vart også intervjua i dag! Av BT-dama medan eg sat på trappen og åt ein sjokolade. Ho skulle eigentleg berre ha namnet mitt fordi eg kom med på eit bilete ho tok, men det vart til eit lite intervju likevel. Det er underleg kor naturleg ein oppførar seg når du møter ein kjend person eller reportar, men får panikk før og etter. Underleg.

I dag var etter mi meining ein ganske interessant dag, og eg håpar at enkelte meiningar om "Få meg på, for faen" har forandra seg til eit meir positivt syn - for å dømma noko må ein vere ope for alt den har å tilby før ein gjer opp ein kritisk meining.

Pressedag;)

2006-07-05T15:26:00.000+02:00

Trallala:) I dag var det pressedag, litt skummelt kanskje? Høgtidleg i alle fall:)
Men me har no hatt ein fin dag for det:) Først på dagen fann me info. om dei ulike
forfattarane og laga spørsmål til dei. Dei fleste av oss er no ferdige med boka til Olaug Nilssen,
men det er ikkje så mange som har lest boka til Ragnar Hovland. Det var vel berre ein, faktisk.

Etter lunch fekk me forfattar besøk. Ragnar og Olaug kom smilandes og hoppandes inn:)
Fortalte litt om bøkene sine, leste litt og så det kjekkast av alt, me stillte spørsmål:) Det var veldig gøy å høyre forfattarane lese opp frå sine eigne bøker. Det blir mykje meir spennande
når det er dei som har skrive boka som les den opp.

Det var jo så klart mange journalistar tilstades og. Dei spurte og grov, knipsa bilete
og intervjua. Ordføraren kom opp og prata litt om prosjektet, banksjefen og ei frå fylkes-
bibloteket var også på besøk. Så I dag var det mykje liv her:) Veldig fin og avslappa dag,
men i morgo venta det harde arbeid att. Då skal det lesast og skrivast!

Jess, jess, det var alt for i dag folkens, snækkes i morgo:p

Pressedag

2006-07-05T15:05:00.000+02:00

Hu hei som det går, nesten ikkje trøyt i dag tidleg faktisk, i alle fall ikkje som eg kan hugse. På den andre sida, så hugsar eg sjeldan at eg faktisk ER trøyt, så det kan no henda eg var det. Vel, nok om det, og meir av noko anna. Blei ikkje så mykje lesing i dag, av di vi skulle ha to forfattarbesøk og at diverse presse skulle prate litt med oss. På besøk i dag hadde vi Ragnar Hovland, forfattaren av Sveva over vatna og fleirfaldige andre bøker, og Olaug Nilsen, som har skreve Vi har så korte armar og Få meg på, For faen. Ragnar Hovland var ein anelse låg i røysta, men det kan no ha noko med at eg stillte inn forfattarmøte-høyrselen min etter Atle Hansen i går.

Det vart forøvrig diskutert om Få meg på, for faen var ei god bok eller ikkje. Detta enda, forutsigeleg nok, med mangel på eit eintydig svar. Smak og behag kan ikkje diskuterast, seiast det, men like vel er det sett på som ubehageleg a svømme brystsvømjing gjennom ein kaktus-plantasje. Ja ja, tilbake til saken, eller sakene, kanskje, nuvell. Fekk også signert Få meg på, for faen og Sveva over Vatna av dei respektive forfattarane, og det ser ut til at nok ein dag som litteraturkritikkar tikkar mot slutten.

Tysdag nr.2!

2006-07-04T16:18:00.000+02:00

I dag har me vert i full konsentrasjon heile dagen. Eg fekk lese heile boka til Olaug Nilssen, ”få meg på, for faen”. Dette var ei ganske så innvikla bok. Oppsettet i boka var ganske rotete, som gjorde til at lesinga gjekk litt seinare enn vanlig. Men det blir sikkert litt lettare å forstå boka etter me har fått snakka med Olaug Nilssen som kjem i morgon. Etter at alle på gruppa hadde lest ferdig boka, starta me på ein ny bokmelding. Den kom me ganske godt i gang med, men sidan boka var vanskeleg å forstå, skreiv me berre ned det me var sikre på.

I morgon får me også besøk av Ragnar Hovland, i tillegg til at pressa kjem på besøk. Det blir sikkert ein kjekk dag. Fyrste delen av dagen skal me bruka til å forbereda oss til alt som skal skje etter lunsj. Det blir sikkert ein ganske travel dag. Eg er ganske så nysgjerrig på korleis dagen i morgon blir, håpar me får svar vertfall på dei tinga me lurer på;)
Det blir også mitt fyrste møtet med ein forfattar her, sidan eg var vekke i siste halvdel av dagen i går, då Atle Hansen var her.

I heile dag har eg vert på grupperommet, fordi der var det kjølig og då meinar eg det er lettare å halde konsentrasjonen oppe. Men i morgon kjem me nok til vera litt over alt.

Ferdig med denne dagen, og klar for ny dag i morgon;)

Snakkast:)

tysdag..

2006-07-04T16:16:00.000+02:00

dagen starta som vanleg, og me blei sett til å lese med ein gong..
sette meg ut på eit bordtennisbord, sidan det går lett an å slappe av utan å bli forstyrra der.. me skulle lese fram til lunsj, og etter det skulle me jobbe med forfattarskapet til ragnar hovland.. men det vart det ikkje så mykje av, så me fekk fortsette å lese i boka..

sat inne i biblioteket resten av tida, og klarte å bli ferdig med "få meg på for faen", som eg byrja lese på igår.. boka er skriven på ein litt spesiell og tung måte..
boka er delt inn i fire deler, der fyrste del handlar om maria (eldste dottera til sebjørn) som drøymer om å havne på tv, og litt om føredraget ho skal skrive om kor fælt det er å vere reinhaldsmedarbeidar.. den andre delen handlar om alma og artur (denne delen er meir så porno, og kva denne har med noko å gjere er heilt uforståeleg!).. tredje delen er meir eller mindre føredraget maria skriv, og siste delen er om kona til sebjørn som skal demonstrere mot nedlegginga av ein nepefabrikk.. so, mi meining om denne boka er at den ivertfall ikkje har fortent femmarane som har blitt gitt..

men, som sagt, det er det eg syns! ja......

soe, imorgon får me besøk av ragnar hovland og olaug nilssen.. det kan jo bli interessant det.. mhm..

sneiks\m/

2006-07-04T16:14:00.000+02:00

eg har lest i boka som heiter få meg på for fan.eg synest at boka er litt innvikla med hopping og litt fram og tilbake .litt vanskelig ord. litt tung å lese men de går bra. etter matt jobba eg med bokka i jen og leste mye.

5 titlar på mine krim bøker

1 kniven

2 osten

3 radioen

4 smurf

5 peanøttsmør

dag 7!

2006-07-04T16:11:00.000+02:00

i dag begynte me som vanleg med morgen møtet. so arbeida me med boka "få meg på for faen" eg er kome eit godt styke men eg er ikkje heit ferdig. boka er innvikla og tung å lese, eg hadde ikkje gjit boka meir en ein einar. boka er meiningslaus og idiotisk. eg har ikkje meir å sei om den om dan saken. men men da e no so da. no sitte eg no bere her og blogge. dagen i dag har vore kjedeleg.

før eg slo på lyset.
før eg slo av lyset.
sov eg.
var eg vaken.
for det var gøy.

fortsetelse følger i morgen.

Hey ho

2006-07-04T16:04:00.000+02:00

Dagen starta med morgonmøte, så las me heilt fram til lunsj, så las me heilt fram til nå. Altså, har me lest meir eller mindre heile dagen. Det var jo avslappande og fint, det. Har vore kjempefint vêr i dag. Imorgon får me besøk av Ragnar Hovland og Olaug Nilssen, det blir nok kjekt. Det blei ein kort blogg, men det har jo vore ein kort dag, ikkje så mykje anna som hende enn at me kosa oss med lesing.

Snaix<3

Hitachi:p

2006-07-04T16:00:00.000+02:00

Tirsdagen min starta med køyretur i Aurland city;) hehe:p
hadde så utruleg god tid i dag tidleg, så da måtte eg jo sjå litt av BYEN;) hehe:p
I dag har me lest og lest og lest og lest og lest og lest og lest og lest og lest, og innimellom der har me hatt noko så me kalla lunch;) Og så har me lest og lest og lest og lest og lest og lest og til slutt så skreiv me litt på bloggen:D Veldig happy og fin day:) See you people;) the Littkrit gang will be back;)

dag 7

2006-07-04T15:58:00.000+02:00

Vel har lest Få meg på for faen den var ikkje den beste boka eg har lest ellers har eg skreve på oppgåva for boka og den går framover, men ellers har det vært ein ikkje fult så morosam dag jaja men den var grei nok. Men oppgåva blir nok bra håpa eg 8P, men I morgon får me besøk av to andre forfattarar så då blir det nok ein inspirasjons full dag for nokon. gleda meg til i morgon jaja.

Kristen Tokvam 8)

slakt av Få meg på, for faen

2006-07-04T15:50:00.000+02:00

I dag, har me for da mesta lest, eg vart ferdig med Få meg på, for faen. Ei bok eg vil kalla tragisk, denna boka var så usannsynlrg dårleg at det går ikkje an. Hadde forventa meg egentleg ganske mykje av boka siden den hadde fått fleire femarar, men som vanleg er ikkje bokanmeldelsane i verken storavisene eller lokalt fordenslagsskyld noke å stole på. Denna boka hadde ikkje humor, spenning eller noke so helst utannom noke sinnsjuke og idiotiske sex historiar. Egentleg var det den einaste gongen eg trekte på smile båndet når desse "erotiske" historiane kom i boka, dei var so utrulige og idiotiske at eg ikkje trudde det var sant.

Etter mat begynte eg på boka, Som ein engel av Atle Hansen som me hadde besøk av igår. Denna boka er kanskje ikkje så ille som eg først forventa for boka kom seg utover og eg kan kanske bli ferdig med boka denne veka.

I måro blir det besøk av media, Ragnar Hovland og Olaug Nilssen. Og me gleder oss til i morgo

I tillegg til USA sin nasjonal dag..

2006-07-04T15:48:00.000+02:00

..så har LittKrit dagen i dag, på sjølvaste tirsdagen, vore som den eg først hadde forventa meg vekene før me i det heile tatt byrja med sommarjobben - ein read books only dag. Me skulle eigentleg jobba om forfattarane Olaug Nilssen og Ragnar Hovland, men Petter skulle til rådhuset eller kva det no var att, han måtte iallfall stikka. Så då kunne me lesa bøker heile dagen medan Anita vart att for å sjå etter oss, slik at me ikkje fant på noko kødd. Eg trur dagen har vore ganske roleg utover dagen, eg er ikkje noko særleg når det gjeld å observera det som skjer rundt meg når eg er oppslukt av ei bok.

Med andre ord, eg fekk lese ut boka "Få meg på, for faen" skrive av Olaug Nilssen og det verkar som at eg er den einaste i gruppa mi som faktisk LIKTE boka! Det er ein litt skummel tanke, boka er litt sær men på ein måte som eg verkeleg hadde moro å lesa om - eller kanskje boka ganske enkelt ikkje passar for gutar, særleg under atten år? Du er liksom nødt til å ha ein "random" (eng. = tilfeldeg) tankegang, til dømes at du vert lett distrahert av enkle ting i kvardagen men kanskje på ein filosofisk måte. Eg veit no at då eg las om den første personen me møter Maria, så var det som om nokon hadde skrive om meg sjølv, tankegong og oppførsel, heile pakka! Kanskje det var eit viktig ledd for min positive meining om romanen? Eg er akkurat som den personen, og det kjennast så spesielt for meg. Eg trur at nokre personar i LittKrit fekk noko anna enn dei hadde forventa og vart dermed uheldige med berekninga deira.

Så, eg las ut boka og skal gruble over bokmeldinga - eg skal gjere mitt for å forsvara han! But in other news, sidan han no er ferdig lese måtte eg byrja med ei anna bok. Eg kunne ikkje vita at me kom til å lesa så mykje i dag så eg hadde ikkje med ei reserve, men eg fekk låna Anita si utgåve av "Sveve over vatna" av Ragnar Hovland. I går skraut Atle Hansen over denne boka, men første augekast hadde skremt vettet av dei fleste her; tjukkaste pocketen me hadde fått utdelt, innhaldslista minnar meg om den Bibelen har av ei eller anna grunn, omslaget var surrealistisk og fekk meg til å lura om innhaldet såg like uforståeleg ut, og det der ut som at teksten er sett opp i skriftstørelse 8! Oi då.. Men eg har rukke å lesa omtrent 1/3 av boka, og min kommentar er "so far so good" - har ikkje fått panikk enda, eg berre byrjar å like boka. Han minnar meg litt om "Tyl" når det gjelder bygdelivet, sjølv om historia er foreløpig meir konsentrert i Bergen by i denne boka. Eg er litt kjend i Bergen (LITT, for å gjera det klart), og eg kan sjå for meg personane i Brygga når me tek eit døme.

Eg trur ikkje at eg rekker å verta ferdig med denne boka innan pressedagen i morgon, men i det minste får eg ein slags ide om korleis skrivestilen til Hovland er. Kreftene mine byrjar å verta oppbrukt snart, i det minste lamslått. Men det tyder berre at eg sikkert gjer ein god jobb ved å verta litt sliten.

blogger

2006-07-04T15:42:00.000+02:00

i dag ble eg ferdig med tyl og nå har eg begjynt med få meg på for faen. i morgen får vi besøk av Ragnval og Oløug Nilsen.

4 titler på krim bøkker

1 Rakkett Foskeren som forsvant.

2 rømlingen.

3 Blindpassajeren.

4 Mordet på vangen.

tysadag i dag ja!!!!

2006-07-04T15:26:00.000+02:00

I dag har eg lest ferdig boka "få meg på, for faen". For å seie mi meining om boka som var den middels god, maks. Ein slik påstand må vel begrunnast i og med at ho har fått 5-arar på rad og rekke i dei store avisene. Begrunelsen min er at boka var veldig vanskleg å skjønne då ho ikkje virkar å ha ei meining i det heile, iallefall ikkje før me kom til side hundre og eit eller anna.
men då forstod eg mykje meir av heile handlinga, så det blei nesten ein liten triumf.
Men eg meiner at boka ikkje er betre enn ein 3-ar maks.

Men boka blei eg ferdig med nokså tidleg så eg har fortsett på boka "som ein engel" av Atle Hansen (han som var på besøk i går). Eg håpar den er litt meir intresant enn den kjedlige og vanskelege "få meg på for faen"

Men eg har ikkje berre lest i dag nei, eg har og begynt på bokmelding til gruppa vår eg har fått rabla ned ca 1 side men det blir meir i morgon når heile gruppa skal hjelpe til å skrive på den. Eller det vil seie på torsdag, for i morgon får me besøk av Ragnar Hovland og Olaug Nilsen. Noko som kan bli spannande ettersom Håvard og Marthe verkeleg skal grille Olaug på dei mest erotiske delane i boka hennar. Så me andre håpar at dei tør å gjennom føra det dei har planlagt.

Me gledar oss litt til Ragnar Hovland kjem og for etter det han Atle Hansen sa om han så var han visst ein heilt fantastisk forrfattar. Så me gler oss til å høyre kva han har å seie til oss, kanskje lærer me noko også?

I morgon er det også pressedag! så det blir jo berre svære greier. Me håpar jo at tv 2 og NRK kjem, men det er vel lite truleg at dei gidd det men kven veit??
kanskje vg elle dagbladet kjem og? Me kan jo håpa.
Men det blir vel som vanleg Sogn Avis og kanskje noke radio og. Aurlendingen burde vel kanskje dukka opp.

Men i morgon blir det ikkje mykje vetig arbeid så det er jo berre NICE.

snx :D

Dette er ikkje ein vittig tittel

2006-07-04T14:52:00.000+02:00

Då hadde vi begge beina godt planta i siste veka på jobb, stå opp om morran, ittno problem, vel nesten ikkje. Dagen i dag gjekk med til lesing, og eg nytta sjansen til å lese ferdig Bikubesong. Ganske bra bok, nesten meir ei novellesamling enn ein roman, men ganske god uansett. Har eigentleg eit litt småtrøblete førehald til novellesamlingar, men det kan jo ha noko med at eg har lest og, til ei viss grad, skreve ein god del dårlege noveller i mi tid. Denne boka, vel å merke, handterer den novelleaktige stilen særs godt. Så klart, nokon kapittel, eller noveller om du heller vil kalle det for det, er meir spennande eller morosame enn andre, men dette varierer nok litt frå person til person, og ingen av kapitela er direkte dårlige, så vidt eg ser.

Etter at eg hadde gjort meg ferdig med Bikubesong byrja eg på ei bok som heit Skråninga, av Carl Frode Tiller. Denne boka har så langt hatt ein veldig unik skrive- og forteljarstil, det blir nesten som eit Essay, og dei valdsame hoppa i tid og stad krevjar at du følgjer med, spesielt sidan det ikkje alltid blir sponsa så mykje som eit linjeskift eller eit punktum for å skilje ein hending frå ein annan. Slik gir boka eit sterkt inntrykk av å vere ein konstant tankestrøm, mykje som det Atle Hansen produserar, med unntak av at setningane er ganske korte. Dette gjer ikkje språket så monotont som ein skulle tru det skulle, men gir heller teksten ein atmosfære av forvirring, at ting ikkje alltid heng så godt saman som ein skulle ønskje. Slik blir vi også gjennom oppbygginga dradd inn i den hittil namnlause hovudpersonen si forvirra og forskremde verd. Skal nok sjå om eg får lest ut denne boka innan eit par dagar også.

Dessutan overraskar det meg at eg ikkje er blitt det minste lei av å lese, men eg trur eg berre skal ta det som eit teikn på at eg trivst i denne jobben.

Bilete frå då Atle Hansen var hjå oss!

2006-07-04T09:26:00.000+02:00

Forfattar Atle Hansen var hjå oss i går. Han la for dagen imponerande god peiling på film, musikk og ikkje minst litteratur og drama! Me fikk også ein uplugga versjon 'Blå måne' og eit par andre låtar!

Straum av bevisthet..

2006-07-03T16:25:00.000+02:00

Dagen i dag verka som ein litt små-skummel dag, auga mine svidde så grusomt då eg hadde stått opp men ville ikkje gje seg di lenger utover dagen eg hadde komen, det var som eit varsel på noko grusomt som kom til å skje seinare i dag, og med eitt tenkte eg på jobben eg skulle på, LittKrit som eg hadde likt så godt å vera med på sjølv om det var krevande arbeid å jobba med bøker og kjelder, og eg tenkte på at kanskje møtet med forfattaren me skulle høyra på i dag kom til å verta det grufulle auga mine varsla om, Atle Hansen heitte han visst, og det er han som har skrive "Som ein engel", men det bekymra meg litt når gruppa mi satt på rommet me har fått utdelt av Petter og skulle prøva å komma på gode spørsmål som skulle få Atle Hansen sin journalist-hjerne til å knaka skikkeleg etter eit godt svar, men det verka så umoglegt når lufta var så tett som sluken i dusjen vår heime, det var heilt forferdeleg å tenka på at eg ikkje klarte å komma på noko lurt etter dei første fem minutta, så eg prøvde å pressa nokre tankar ut frå underbevistheten til dei andre gruppemedlemmane men fekk nesten berre spørsmål som det var heilt vanleg å komma på, eg vart så ergeleg over å ikkje vera ein maskin som pøste med spørsmål dersom ein hadde skrive "Atle+Hansen+spørsmål" på ein liten lapp og gav han til meg, men så enkelt var pina deg ikkje verda vår til å kunne tillate noko slikt for ein stakkars ungdom utan originale spørsmål til forfattarar på besøk.

Til slutt gav eg opp og nøyde meg med det me hadde på papiret, gjekk ned på møterommet for å samla alle idea gruppane hadde nedskrive på laptopen deira, berre for å få beskjed om å skriva ti nye spørsmål, deretter fekk eg riktignok panikk for å gå gjennom leksa ein gong til ein time til, eg trygla for ein veldig etterlengta lunsjpause og den friheit som kom til å vara i ein halvtime før møtet med Atle Hansen kom til å byrja, og eg kunne lese "Få meg på, for faen" av Olaug Nilssen, ho som såg så ung og blid ut på baksida av pocketen med langt hår skult under ei stripete lue av kvitt og grønt, ho såg så koseleg ut og eg kunne ikkje venta på å få lesa om tankane hennar reflektert i boka medan eg hadde ein lunka Crispos sjokolade i den andre handa. Det kom til å verta ein deilig pause, og den skulle nytast godt.

Klokka vart halv eitt, og eg grudde meg medan eg gjekk inn for å henta spørsmåla til gruppa, henda sveitta som om dei åleine kunne skapa ei elv som førte til ein foss oppi fjella dersom eg hadde vandra langt der oppe i skauen av ein eller annan grunn, og ryggen min knaka ubehageleg og stivt nett som eit par spørsmål eg hadde skrive ned men håpa at eg slapp spørja om, hjartet slo raskare di nermare eg kom trappa som leda til andre etasjen, etasjen der møtet med Atle Hansen skulle vera, nervøsiteten min plaga vettet av meg men det kunne eg ikkje gjera noko med, eg kunne ikkje vita om forfattaren var seriøs eller stiv eller morosam eller sur, det var jo umogleg å vita på førehand for det stod ikkje noko sånt om han på internett, der stod det berre om antal bøker og CDar og ting du finn i biografien til ein person du kunne hatt på norskpensum på vidaregåande, eg kunne ikkje vita noko. Alt eg kunne var å setja meg ned for å høyra på han, kanskje til og med læra noko var eg heldig nok til det før det heile var over og overstått.

Plutseleg såg eg ein skikkelse som først var kjend, så ukjend sidan eg aldri har møtt han før, men så kjend att for meg for klart eg hadde sett han, kanskje ikkje på ordenteleg men i bokutgava eg hadde, då hadde eg jo sjølvsagt sett han før - berre det at no stirra eg faktisk på han i fullt levande live med ein gitar bakpå ryggen, og då kom eg i hug på at han var jo musikar i tilleg til journalist og forfattar så då var det vel ikkje så rart, men eg vart bekymra over at tenk dersom han hadde dårleg temperament og kom til å denga til ein ungdom med gitaren sin dersom han stilte eit dårlegt spørsmål, men sjølvsagt skjer ikkje sånt i røyndommen, det er berre paranoiden min som flyg ikring att som ein del av nervøsiteten min, og då eg såg kor hyggeleg han også eigentleg såg ut utanfor eit svart/kvitt bilete i ei bok jaga eg vekk idiotiske tankar før eg gjekk for å setja meg. Fleire folk kom inn. Alle såg nervøse ut slik eg også var. Me venta spent på kva som kom til å hende no.

Atle Hansen byrja å snakka til publikum, og eg tenkte på kor hyggeleg stemma var å høyra på og kor mykje dagar han må ha brukt på å solt seg i steika ein eller annan plass i eller utanfor Noreg, men eg høyrde likevel etter det han hadde å seie, i byrjinga hadde han komen heilt uforberedt til oss utan aning på kva som kom til å skje, hen han starta enkelt nok med jau då, han var ein forfattar veit du og jau då, han var ein journalist som jobba for Sunnhordaland-avisa og fortsett med ting han hadde lært av den utdanninga han hadde teke, han delte grueleg mykje interessant med oss di varmare han varti trøya og di meir han prata, det einaste kjedelege med det heile var den tette lufta som var i dette rommet også, heile bygningen mangla vel luft no tenkte eg der eg satt og høyrde om Hollywood-knep han brukte i bøkene sine, og alle lo godt då han immiterte ein cliffhanger-scene han hadde sett på MacGyver ein dag på hotellet, han vakla og skreik, veiva med armar og laga "Help me MacGyver!!" replikkar, men han kom likevel til eit lærerikt poeng då det vesle showet var over, cliffhangerar held mottakaren interessert når til dømes eit kapittel er avslutta, og får lesaren til å lesa vidare til neste kapittel sjølv om han kanskje ikkje burde dersom han må opp tidleg neste dag eller noko, eg hadde nesten gløymt eine spørsmålet eg verkeleg trong eit svar på men då eg kom på det hadde akkurat jenta frå Lærdal fått ordet og spurte kvifor han hadde skrive så ekstremt lange setningar i boka me hadde lese, og då svarte han at tankane hans var så overhvelmande, dei kunne nesten ikkje styrast slik dei kom over deg som ei flodbølge, han pla setja seg ned framfor dataen og starta med ei setning, men han sette ikkje kommateikn eller punktum der fordi tankane berre måtte fortsette å strøyma, så han berre skreiv og skreiv di meir han tenkte på dei tankane, skreiv heilt til han var nødt til å stoppa før skrivekrampa angreip, men då han såg over det han hadde skrive på skjermen såg han så mykje, nesten sjokka over alt han hadde i hovudet, og oppdaga til og med tankar han ikkje var klar over han hadde eingong, det var heilt utruleg å tenka på at kanskje kunne eg sjølv skriva slik og kjende meg att i tankefulle situasjonar eg har så altfor ofte, og skjønte dermed kor genialt det faktisk var av han å berre late det strøyma på. Eg vart heilt andpusten! Like andpusten som bloggen eg skreiv no, det gjer faktisk litt vondt i høgre handleddet mitt. Det er best eg gir meg no og lagrar. Slik vart min dag iallfall!

O.o

Hai kar, denna må du lesa.V2D1 Måndag Littkrit

2006-07-03T16:22:00.000+02:00

hey, ei ny veke har begynt sammen med nye utfordringer og oppgåver. I dag begynte me med morgenmøte(Overaskelse!!!) skal inrømme at eg var littegrandetrøytte, men det kom seg utover dagen. Me fekk beskjed at forfattaren, musikaren og journalisten Atle Hansen kom på besøk. Me viste berre fra før at han var ein forfattar siden Petter hadde sagt men med litt undersøkning dei neste timane avslørte at han var ein travel man.

Atle Hansen har gitt ut 2 album,(det siste fekk slagt av BT)han gav ut den kritikarroste cd-en Blå måne og no er han ute med "Mast utan skip".
Han har gitt ut 7 bøker og den 8 er på veg so vidt eg veit, han debuterte med barneboka Sjørøvar Jenny og Einauge Bill, den kjem og ut på tysk no 9 år seinare. Han har fylt opp med fleire barnebøker samt noken for dei eldre.
Han har og fått Vinjeprisen for journalistikken sin i 1996 som kanskje den einaste i Norge som har greid som lokalavis journalist.

Under foredraget som var bra improvisert med både blues og gamle låtar, til ein heil scene i McGyver, men denne scena var det desidert moroaste med heile foredraget og. Han var ein livleg kar som hadde ei svært god hukse.
Men når han begynte å legga ut om korleis dei 7 uovervinnlege var egentleg ein kopi av ein japansk film datt eg litt vekk.

Ellers kan eg seia at detta ikkje var ein særleg bra dag værmessigt, har vore overskya og da enda kanskje med regn.

5 Første setningane.
*I ei bygd lang borte frå all civilasjon.
*Hai kar.
*Han Per var ikkje ein liten kar, musklar som berre nokre få.
*Stor kar frå lita bygd.
*Kom og ta meg fort. (inspirert av boka til Olaug Nilssen)

blogger

2006-07-03T16:21:00.000+02:00

i dag fikk vi besøk av Atle Hansen han fortalte om bøkene han har skrevet og om vordan han får inspirasjon han spilte også gitar for oss og han signerte bøkene våre.

1 det er rart det med alle bil tyvrerien som har pågåt de siste ukene sa Joe.

2 åsen kom han seg ut av fengselet uten åbli opdaget saFrank.

3 det er jamen bra å ha en fly plas like inerheten sa joe til sin bror Frank.

4 husker dere den bil tyven dere fanget sa Cjet han har rømt.

Forfattarbesøk!

2006-07-03T16:10:00.000+02:00

I dag brukte me tida før lunsj til å forbereda oss til besøket me skulle få av Atle Hansen, forfattaren av ein av bøkene me har fått, nemleg "Som ein engel", eg syns den boka bare blir betre og betre jo lengre eg kjem i ho. Ja, me forberedte altså spørsmål og fann litt ut om bakgrunnshistorien hans før lunsj. Så kom han sprudlande inn i biblioteket med gitar over skuldera rundt halv ett. Då gjekk me opp i andre etasje og fekk høyra på at Atle Hansen fortalde om alt fra pietisme til Rolling Stones, og fekk høyra han synge og spelle. Eg syntes at det var spannande og lærerikt, eit kjekt lite avbrekk frå arbeidet, sjølv om vi var på jobb.

Så har me fått jobben å skriva 5 åpningsetningar kvar i bloggen i dag. Ein idé som hadde sitt utsprang i at Atle Hansen fortalde at han for ein stund tilbake noterte ned nokre setningar han ein gong kanskje skulle få bruk for til å starte ei bok med. Han fekk faktisk også bruk for ei av dessa setningene til å begynne boka "Som ein engel" med.

Så her kjem mine "på-sparket"-åpningsetningar:

- Eg sprang, eg sprang for harde livet.
- Det var ein tydeleg stripe i lakken, ein stripe som ein ikkje kunne unngå å sjå, han kom til å drepe meg
- Sola sto opp mellom fjellene, det var ikkje ein sky å sjå, berre grønt gras og lyseblå himmel, ein perfekt start på dagen.
- Han som alltid hadde vore så trist, så umåteleg trist, var no så umåteleg glad.
- "Eg elskar deg","ikkje"

So long!

dag 6!

2006-07-03T15:59:00.001+02:00

i dag var eg for sein til morgen møtet. men eg har ikkje nokon tru på at det var noko viktikt dei hadde for seg. nor eg kom var gruppene i gang med å gå kvar til seit, so eg heiv meg på gruppa mi. i dag skulle me få besøk av forfataren Atle Hansen. so me byrja med å laga spyrsmål til han. eg var veldig trøyt dene morgoen, så eg satt i gruppa og dupa av. men me fekk no laga ein del spyrsmål. kl.12 hadde me pause, og nor den var ferdig skulle Atle holda eit foredrag for oss så eg trur nokre av oss var litt spente.

nor me kom inn der foredrasget skulle vere, satt Atle og spela gitar og mun spell. eg tykte han var god på gitar. etter at sangen var ferdig byrja han og prate. han pratet om mykje forsjeligt som om alle bøkene han ar skreve, alle han hadde spelt musik med o.s.v. nor han var ferdig fekk me anledning til å stila ha spyrsmåla vore. ha signerte bøkene vore. men eg hadde ikkje boka mi med meg.

for me blogga hadde me ein liten pause. bloggingen i dag trur eg gjekk fint. men eg trut petter har høge for ventningar for oss, selv om nokre av oss nok aldri vill nå dei for ventningane.

ja så var det dese opningssetningane dei må vel gjerast dei og.

det var heilt mårkt i romet.
det var lyst i romet.
ein dag det var sol.
ein dag det var regn
den dagen gløymer eg aldri.

fortsetelse følget i morgon!

2006-07-03T15:59:00.000+02:00

i dag har med hatt morgonmøte,laga spørsmål til atle hansen. i gruppene etterpå var de mat og pause . møtte forfatteren og snakke om bøkene han har skreve, stilte spørsmål til han om bøkene.boka me skal lese heiter Som ein engel.den er eg byrja lese, den verkar ganske interesan.

5 setningar

1 morde på vange rysta den lille bygda aurland.

2 den døde kvinnen i badekare på hotelet Clark.

3 like på kaien

4 barnet i båten

5 sommer på halvøya

Atle Hansen var her

2006-07-03T15:55:00.000+02:00

Her er fem åpningssetnningar som eg ville ha brukt viss eg skreiv ei bok.
1. Vinden drog i skyene mens sola gjekk langsomt opp.
2. Kva hadde han gjort? hadde det virkeleg skjedd.
3. Mørket la seg langsomt over landskapet.
4. Noko stort kom forbi han "Kva var det?"
5. Det var noko i badekaret, det var illeluktande og vatnet hadde ei raud utvatna farge berre ei kvit hand hang utanfor sjølve karet.

Atle Hansen forfattar av Som ein engel kom på besøk, for og snakke om korleis han skreiv bøkene sine. Han snakte og om oppveksten sin å korleis han blei forfattar og kven han smarbeida med. Han har og skreve å spelt musikk til dikt. Fortfattarskapet hans begynte då ein venn av han hadde fått publisert ei bok, og Atle Hansen meinte boka var elendig og at han kunne bedre, men boka hans blei retunert der sjefen for forlaget sa at han kunne bedre.
Hansen`s første vaksen bok er Saragessa, som er basert på korleis foreldra hans måttes. Hansen har og skreve som sagt Som ein Engel, den er ei god bok som viser korleis det var og være ungdom på 60 tallet før data og mobiltelefon. Tida der Stones og Beatles å Elvis regjerte. Han fortalte og om at han skriv det som fell in i hovuded hans og at han kan ikkje forutsei korleis handlinga blir eller slutten før det er skreve. Til hausten kjem det kanskje ei ny vaksen bok frå han som heiter Det Kvite Pulveret, hm kanskje den handler om narkotika?. Hansen meiner og at dei som skriv ungdoms bøker ikkje greier det, sjølv meiner han at ungdom burde lese vaksen bøker og det seier eg meg einig i.

Kristen Tokvam 8)

Ny veke, nye mogelegheiter;)

2006-07-03T15:49:00.000+02:00

Dagen i dag starta med ein gigantisk jesp!!! Var litt tungt å stå opp etter helga, men det trur eg ikkje det berre var eg som syns. Var ein trøtt gjeng som møtte opp på jobb i dag.
Morgon møtet vart fort avslutta, for her var det berre å settje i gong med arbeidet.
Gruppene vart samla på gruppe romma, der dei hadde eit lite møte. Etterpå sette me i gong med spørsmål til Atle Hansen, som me så klart ikkje brukte alle av ein gong!!!!
Gruppa mi spurde to 2 av 25 spørsmål!!!!!! Men han prata og prata og prata, så det var nesten ingen av oss som klarte å komme fram med alle dei super vanskelege spørsmåla våre:p hehe:)
Me samla oss og rett før lunch, der me hadde ein kort breefing om Atle Hansen, kva dei ulike gruppene hadde funne ut osv.

Då lunchen var over, og Atle Hansen kom gåande med gitaren på ryggen, og munnspelet i lomma, var det berre til å sette seg ned, å høyre på den hunderhaldande mannen:)
Han prata om laust og fast, og me fekk eit godt innblikk i korleis det er å skrive bøker. Atle spelte opp på gitaren, og han fortalte om både barndom, utdanning, musikk, jobb og bøker. Han gav oss og tips om korleis me skal skrive sjølve. Han sa me måtte prøva å setta oss ned å skrive alt så datt inn i hovudet på oss, ikkje tenke rett skriving, komma eller punktum. Det var berre til å dure fram. Alt måtte ut sa han! Me kom alle til å bli overaska over kor mykje rart me kjem til å tenke på. Eit anna tips var at me skulle skrive eit par setningar som kunne vere byrjinga på ei bok, og sidan ta dei fram igjen. Det kan hende at me plutseleg må skrive noko seinare.

Her er mine fem innleiingar:

1. Sola skein, blondt hår flarggra i brisen, bølgjene brusa og eg var forelska.

2. Bilen som kom køyrande var blå, med rust, den skramla av gårde på slitte hjul og dårlege vegar, den kom rett i mot meg, det eine front lyset var knust, front ruta var mørk, så ingen kunne sjå kven som sat bak rattet, eller var det nokon der?

3. BANG!

4. "Kvifor må du alltid vere så jævla teit!!!!!!!"

5. Eg veit ingenting, ingenting veit eg, kven er eg eigentleg, og kven er alle dei andre?

Dagen slutta med lesing, bloggings og evaluering av dagen:)

mandag i veke 2 av LITTKRIT!!!!

2006-07-03T15:27:00.000+02:00

dagen starta med at eg reiste alt for tidleg heima frå slik at eg blei kjøyrande rundt på vangen og opp i Nyheim. Men eg fekk no god tid til å prøve å hugse kva me skulle gjere i dag, men eg greidde ikkje gjere det så eg måtte vente til det trøytte morgon møte.
På morgon møte sa Petter at me skulle få besøk av Atle Hansen, han som blant anna har skreve Som ein engel. Den boka har eg lest 100 sider av, men eg syntest at den var fryktleg kjedli så eg har ikkje gidda å lese meir i den. Eg byrja heller på Få meg på for faen av Olaug Nilsen, det er litt meir futt i den boka men den er heilt rar!? skjønnar ikkje heilt handlinga i boka men det klarnar vel opp etter kvart??

Etter det berømte morgon møte, tok me til å lage spørsmål til Atle Hansen. Noko som viste seg å vere ganske lett. så når me var ferdige med spørsmåla blei det ein halv time med Olaug Nilsen si bok. Så blei det ein vel fortjent lunsj.

Atle Hansen kom. og me var klare for det me trudde skulle bli nokre lange timar med ein dau kjedleg forfattar, men Hansen viste seg å vere ein morosam kar det. Han las litt i boka og fortalde oss om alt mogleg, og her kan eg ramse opp alt frå MacGyver til ja, you name it he said it!!!! så du kan seie at han var ein prate salig kar :P
men eg trur me lærte mykje av han, iallefall gjorde eg det. han lærte oss om korleis han byrja å skrive som ein engel. Der han hadde berre hatt ein "stream of consiousness" og berre skreve ned alt som datt ned i hove hans. og dette skulle han byrje teksten i som ein engel med. (dette visste han ikkje då han gjorde dette men det blei no slik)

Dette har Petter latt seg innspirere av slik at me skal skrive ned 5 "byrjingar på ei bok"

1. HJELP, HJELP!!!!! gaula Anna
2. Klokka tikka og gjekk mot 0!!!
3. Eg elskar jo deg, for faen
4. hallo, HALLO
5. Pass deg no ellers får du deg ein på tryne!!!

Men i morgon skal visst jobbe med boka til Olaug N, så eg satsar på å bli ferdig med den til i morgon.

Men no har eg ikkje meir på hjerte så no trur eg atte eg vil avslutta

Me praikast kara (og dame) :p

måndag.. og atle hansen var her..

2006-07-03T15:24:00.000+02:00

okok.. dagen starta so klart med det vanlege morgonmøte, men me vart fort sette i grupper for å lage spørsmål til atle hansen, som skulle komme etter lunsj..
gruppa eg er på klarte fyrst 6 spørsmål, men etter at me måtte ned klokka halv 11 for å ha felles idèmyldrings liknande ting, fekk me beskjed om å skrive fleire.. jeuf.. me klarte no 16:) eg fann no ut at det kanskje hadde vore lurt å lest "som ein engel", istaden for "sveve over vatna".. men var no litt forseint då..

fekk og begynt å lese på olaug nilsen si bok, "få meg på for faen".. verkar til å vere ei, eh, ganske forvirrande bok så langt, sjølv om eg kjende meg pittelitt at i byrjinga når det gjeld det å vaske kommunale bygg og slike ting.. sjølv om kjensla av gjenkjennelse var minimal.. men har helst ikkje lyst å skru av musikken når ein vaskar.. blir nemleg ikkje so keisamt når ein høyrer på musikk!:)

jaja.. atle hansen kom no han, og me sat oppe i "arbeidsstova" på fæle stolar, og høyrde på at han fortalde om korleis han skreiv, om moster (som forresten har eit kjempe fint utendørsteater!), og kor pietistisk(?) samfunnet der var, og at han prøvde å skildre ungdommen på ca 60 talet i "som ein engel".. sang for oss gjorde han og ja.. jaja.. kjekt det ja.. mhm..

men uansett, det mest interssante han fortalde var korleis han skreiv bøkene sine.. han sa at når han skreiv, viste han ingenting om kva som kom til å skje.. han berre skreiv, og fann ikkje ut ting før det var skrive.. litt rart å tenkje på vis det faktisk er slik, for kan ikkje sjå føre meg at det blir ei bra bok vist ikkje ein har litt peiling på kva som skal skje, og eventuelt, kven som har gjort kva..

etter at han hadde reist, fekk me eit kvarters pause.. å det trengte me vel alle saman! deretter bar det ned i infohagen, for å byrja skrive bloggen! jeij..
fekk beskjed om å skrive 5 opningssetningar, sidan atle hansen kom til å seie det at han hadde gjort det ein gong.. han hadde vel skrive fleire enn berre 5, men uansett! mine blir vel standard meg, og då er alt berre velstand!:p

mine:

1. eg gjekk til jobben med the rush vs thalamus dundrande i øyra! beste sensation black anthem som er laga so langt, syns no eg då..

2. ho gjekk åleine i dei mørke vintergatene. Rundt ho var det lydar som ikkje høyrde heime i denne verdenen.

3. Vatnet dekka ansiktet hans. han takla ikkje lenger å bli dømt for musikken og klesstilen lenger. Sjøen skulle bli grava hans.

4. Sola strålte vakkert der dei gjekk nedover mot stranda. Lukkelege uvitande om kva som kom til å skje.

5. Hunden såg på far min med forventningsfulle auge. "få ost! få ost NO!!"

righty... sneiks\m/

Nok ein mandag

2006-07-03T15:19:00.000+02:00

Ja, eg lever enno, og eg har framleis ein ganske så smått konge sommerjobb. Mesteparten av dagen i dag gjekk med på å forberede oss til eit besøk av Atle Hansen, forfattaren av Som ein Engel. Må seie at det var ein inspirerande visitt. For det første var han mildt sagt engasjert, og han hadde ein sans for digresjonar som gjorde det vanskeleg å ikkje bli reven med. Eit ganske godt eksempel på dette var då han under ein bit om ei av bøkene hans hamne ut på ein lengre prat om dramaturgi som slutta med at han gjengav ei sluttscene i ein McGyver-eppisode, som alle rollane plus terreng. Kan ikkje seie at eg blei for overaska når han forklarte korleis han jobba heller, ein kunne sjå på boka at han hadde skreve ned det som poppa inn i hovudet hans der og då heilt til det sa stopp, og etter det var det ikkje meir å skrive.

Fikk signert mitt eksemplar av Som ein engel, og er i fin form. Starta på ei bok som heit Bikubesong etter at eg gjorde ferdig Få meg på, for faen.

Der var den siste veka i gong!

2006-07-03T11:31:00.000+02:00

I dag så starta me med morgonmøtet som vanleg, med ei oppsummering av kva som skal skje framover. Etter eit kvarters tid, så reiste me i gruppene for å laga spørsmål til Atle Hansen. Han skal komme på besøk her i dag. Ei av bøkene me fekk utdelt då me starta jobben var, som ein engel, den er skriven av nettopp Atle Hansen, derfor skal han komme hit i dag.
Dessverre får ikkje eg møta han, fordi eg reiser vekk halve dagen. Men all den tida me fekk i formiddag til å finna ut om han hjelpte ein del, og gjorde til at eg fekk mykje innsikt i kven han var.

Siste delen før lunsj brukte me til å vere samla heile gjengen, og fekk samla all den informasjonen me hadde brukt ein og ein halv time på å finna om han og laga spørsmål til han. Eg føler at dette var ein kjempe god metode for å forberede seg til at me får besøk av ein forfattar. Håpar møtet med Atle Hansen blir vellukka:)

Gledar meg til ein ny dag!

Les intervjuet med Marthe på DN.no!

2006-07-03T10:18:00.000+02:00

Intervjuet med Marthe finn du her !

Fyrste veka gjekk som ein draum:)

2006-06-30T16:24:00.000+02:00

Då me kom i dag viste me godt kva me skulle. I dag skulle me levera teksten om boka Tyl. Då me starta arbeidet var me komen halveges allereie, fordi me har jobba med denne teksten sidan onsdag. Alt det som var igjen å skrive, har me brukt dei siste dagane å tenka på. Så me berre sette i gang og det gjekk kjempebra. Etter mykje arbeid med teksten var me fornøgde, og då var teksten akkurat slik me ville ha han.

I dag då me har arbeida, har me vert ute i sola. Sidan været var så fint satt me ute, og det var godt å ha frisk luft og sol heile dagen. Etter at me var ferdige med bokmeldinga, las eg i ei bok som heiter ”få meg på, for faen.”

Sluttdelen av dagen så har me vert inne og sett på nokre kortfilmar, og så fekk me muffins, kjeks og kake. Dette var ein god avslutning på dagen.

Veldig god dag, med mykje skrivearbeid som var bra, slik at det ikkje berre blei lesing.

:)

Endelig Fredag:P

2006-06-30T15:59:00.000+02:00

Då var denna veka over, me på LittKrit har hatt ein litt hektisk dag sia me måtte bli ferdig med bokmeldingen. Og etter mykje jobbing og livleg diskusjon vart gruppa ferdig, me meinar den vart kjempe bra, alle fekk med meiningane sine om boka. Eg og Kjell vart kanskje litt nervøse siden den bare var på 1 side i begynnelsen, men når me først fekk opp dampen vart den så lang at det spørst om noken gidde å lese den eingong.

Dagen i seg sjølv begynnte med det alltid så livlege morgensmøtet, etterpå gjekk me sammen i gruppene og starta å skriva. Denne skrivinga blir til tider litt kjedelig i lengden, men med noke 5min pausar innimellom, blir det alltids bra.

Etter pausen var det igjen på med skrivinga, og etter ein times tid vart me ferdig og fornøyd med arbeidet. Og me tok igang me lesinga, har lest på boka Få meg på, for faen av Olaug Nilsen. denne boka syns eg er i det sjukaste laget men me får sjå.

I 3 tiden jaga Anita oss inn på rommet, for å sjå noken kortfilma, me såg Solvorn som nok var den nest kjedligaste filmen eg noken gong i historien har sett berre slått av The Aviator (ZzZzZzZzZzZzZzZz). Og ein annar kortfilm som var laga av Harald Zwart, denne derimot var ganske morosam, noke eg trur resten av gjengen syns og. Me fekk og muffins og kjeks av Anita,:D

No er det helg

2006-06-30T15:56:00.000+02:00

i dag har med jobba med boka tyl.jobba i grupper og skulle bli ferdig med å jobbe med tyl va vi syntes om boka og om forfattaren korleis han skreiv. Eg syntes boka var passeleg vanskeleg men den var grei. Me har lest og sett to kortfilmar - gull og grønne skoger og ein film om Solvorn. Skriv blogg og skal snart heim. No er det helg jippi jippi jippi !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ferdige med "tyl" ja..

2006-06-30T15:54:00.000+02:00

ok.. so i dag jobba me i grupper for å bli ferdige med "tyl"..
me skulle skrive ei bokmelding/analyse som vetle har lagt ut på bloggen.. gruppa mi klarte to sider, noko eg syns var bra, mene, blei litt sånn "åij", når eg fekk høyra kor langt dei andre hadde klart å skrive! jeuf..

me dreiv for det meste med dette heile dagen, fram til lunsj og etter lunsj.. blei masse prating om musikk i lunsjen, sjølv om alle ikkje var heilt einige om kva som er bra og ikkje..

sette oss til å lese når me var ferdige med analysen/bokmeldinga, før me skulle inn å sjå to kortfilmar ("gull og grønne skoger" og "solvorn").. muffins å kaffi fekk me og.. koseleg det:)

so, no er det slutten på veka!! hehe=D og i neste veke skal me byrja på ei ny bok:)
\m/:P

Bokmelding av gruppe 1

2006-06-30T15:53:00.000+02:00

Bokmelding av boka Tyl, skriven av Finn Tokvam!

Bygdeglasnost
I ei lita bygd som eg bur i
Veit alle alt
Dei ikkje skal vita

Men viss eg spør om dei veit
Det dei veit
Som dei ikkje skal vita

Veit dei ikkje det

Og seinare veit alle
At eg spurde om dei visste
Det dei veit
Som dei ikkje skal vita
Men som dei veit

Dette dikte er innleiinga av boka TYL. Diktet fortel eigentleg ganske mykje om det som er skrive i boka. Fortel om korleis det er å bu i eit lite bygdesamfunn, og alt sladderte som er der. Dikte syner korleis ei fjør kan bli til fem høns.

Handling:
Handlinga byrjar med at Ove Ullkvam er på Logen bar med bestekompisen Ragnar Mårtensson. Då han sitte på baren med Ragnar så byrjar han å sjå tilbake på livet sitt.

Ove tenker heilt tilbake til Gymnaset. Der hadde han vore kjærast med den vakraste av alle jentene, nemleg Cecilie. Ho hadde sett Ove, den sjenerte og nervøse som var kjempe forelska i ho. Dei hadde vore saman lenge, og hadde mange planar for livet. Dei skulle saman flytte til Bergen for å studere, men då den tid kom, reiste ikkje Ove med Cecilie. Han blei verande for å jobbe på nærbutikken i den vesle heimbygda.

Tida gjekk fort og snart vart det slutt på knulling under plommetrea og båtturar. Ove hadde slutta å jobbe i nærbutikken og blei ein svært nervøs og usikker postmann. Dette bestemte Ragnar kameraten til Ove seg for å forandre på. Så i fylla skriv Ove og Ragnar ein avtale som forandrar alt. Ein avtale som skal hjelpa Ove til å finna seg sjølv. Men Ove finn også mykje anna. Blant anna den store kjærleiken.

Avtalen lyder:
Avtale mellom Ove Ullkvam (frå no av kalla Den Diffuse Postmann) og Ragnar Mårtensson (frå no av kalla Den Direkte Sakføraren). Dei neste fjorten dagane skal Den Diffuse Postmannen i størst mogleg grad vera seg sjølv. Han skal seie det han meiner, sjølv om dette ikkje alltid kjennest så himla lurt. Den Diffuse Postmannen skal gjera det han har lyst til. Han skal slutte med dill og dall i omgang med personar han møter på ruta si og elles i desse dagane. Møter han for eksempel nokon han meiner er eit svin, seier han det til dei, så dei slepp å leva i uvissa. Han skal ikkje gå i vegen for ein god krangel, og stå på krava i det lengste. Den Diffuse Postmann treng ikkje vera usakleg og ufin i utrengsmål. Men skal til ei kvar tid stille seg spørsmål: kva vil eg? Den Direkte Sakføraren skal føra sitt liv som vanleg. Då dette på alle vis alt held mål i massevis. Dei to skal i samrøre avgjera om punkta i avtalen er oppfylgde etter desse fjorten dagane. Er dei det, vankar det heider og gratis hotellrom på vossajazz (med badekar) for Den Diffuse Postmann. Bryt Den Diffuse Postmannen avtalen, lyt han betala bar rekninga til Den Direkte Sakføraren (Max 70 alkoholeinigar). Denne avtalen gjeld same kva dei to partane seinare måtte hevda i edru tilstand.

Ove Ullkvam

Ragnar Mårtensson

Seinare i boka handlar det mykje om korleis Ove skal leva livet sitt. Han reiste på vossajazz med Ragnar, og der møtte han ei jente som heitte Sara. Ho kom frå Oslo og var sjukepleiar. Han var som vanleg veldig redd og nervøs. Dermed tok det litt tid før han fekk kontakt med ho. Då han fyst fekk kontakt, slo det gnistar mellom dei med ein gong. Ove tok Sara med på hotellrommet, og der utvikla vinen seg til sex.

Ove inviterte ho heim til heimbygda si og i månadane framover møttes dei kvar helg. Då Sara kom var dei ofte hjå Ragnar og drakk, gjekk turar og hadde utfluktar. Ho møtte foreldra til Ove, men Ove møtte aldri foreldra til Sara. Lenge var forholdet som ein draum, men plutseleg forandra Sara meining. Så det blir slutt mellom Ove og Sara, noko som Ove tar veldig tungt, men etterkvart kjem han seg over tapet og bestemmer seg for å klare seg vidare.

Romanen strekkjer seg over eit tidsrom på om lag eitt og eit halvt år. Der Ove Følgjer opp avtalen som han og Ragnar skreiv i fylla. I byrjinga har han ikkje lyst til å følgja avtalen, men då han først er i gong og kjenner kjensla av korleis det er å vere sikker og bestemt, oppnår han resultat. Så han og Ragnar reiser på Vossajazz. Boka syner korleis Ove lever meir og meir opp til avtalen, og blir til slutt ein så sikker mann, at den forandrar heile livet hans. Det endar med at med at Ove innser at han burde gjort det han helst ville for lenge sidan. Det var å reise til Bergen for å studere. Han seier opp jobben sin og flyttar til Bergen.

Forfattarar
Halvor Folgerø og Finn Tokvam debuterer med denne sorgmuntre og humoristiske forteljinga om vennskap, kjærleik, sakn, Charlie Parker og Olav Stedje.

Halvor Folgerø
Halvor Folgerø (f. 1967), oppvaksen på Stord, bur i Bergen, der han arbeider som journalist i NRK, m.a. har han vore programleiar for "Mediemenerne". Han har arbeidd med humor i programposten "Radio Røynda". Jobbar ved sida av som musikar, m.a. som bassist i gruppa Aftenlandet, og fagottist i populærorkesteret Finn-Erix.

Halvor Folgerø.

Finn Tokvam (f. 1972) kjem frå Flåm. Busett i Bergen. Arbeider som journalist i NRK. Har også arbeidd med humor i programposten "Radio Røynda" og som spaltist i Bergens Tidende. Han er vokalist i populærorkesteret Finn Erix.

Finn Tokvam.

Skildringar :

Ove: Ove Ullkvam bur i ei lita byd på Vestlandet. Han er lei av det rutineprega livet sitt som postmann, og fyller dagane med musikken til Charlie Parker. Han er tretti år, ikkje serleg sterk eller vakker og litt rund i kantane. Han er lettpåverkeleg og har dårleg dametekke. Ove er nervøs og har ingen ryggrad. Men etter kvart fekk Ove meir ryggrad seinare.

Ragnar: Ragnar er kompisen til Ove. Han er meir enn normalt inspirert av artisten Olav Stedje. Han er meir frampå og slaskete, litt ”harry” og har godt dametekke. Han er kynisk, men har inga medkjensle. Ragnar likar Olav Stedje så godt at han til og med lagar dikt om han. Her er nokre av dikta frå Olav Stedje antologien:

Olav Stedje får ein god ide på julebordet til sunnhordalandsforfattarane
Eg tek
Den fyrste song
Ein gong til

Olav Stedje konkluderer
Jenter
Er
Godt påkome

Olav Stedje på badet
Det er
Tjuetredje
Oktober
Nittensyttisju
Det er
Golvkaldt
Viss eg ikkje
Barberer meg no
Får eg bart
Det vert nok verre
Å eta hamburgar med dressing
Men damene vil koma
An mass
Det er
Tjuetredje
Oktober
Nittensyttisju
Det er
Golv kaldt
Eg får bart

Olav Stedje gjer seg tankar i 1985
No har det
Gått bra
Ei stund

Sara: Er Ove sin kjærast, ho er omtenksam og sjarmerande, men ein kan få mistanke om at ho pånsker på noko. Ho er sjukepleiar og bur i Oslo.

Miljø: Handlinga går føre seg i ei lita bygd. Me blir sett inn i eit bygdesamfunn, der alle kjenner alle, og alle veit alt om alle. Dei har i alle fall lyst til å vite alt om alle! I eit bygde samfunn er det alltid noko klassiske personar, og i boka Tyl tykkjer me at skildringa av desse personane fram. Hjørdis, Paulsen, foreldra til Ove, den synske hunden til Ove og Kåre og Konrad, er nokre døme på klassiske personar som er i eit bygdesamfunn.

Våre morosame utdrag frå boka:

”Ragnar var ein tyl og ein intelligent tosk.”

”Malla Hoff var enke. Den einaste kontakta ho hadde med omverda var legen og meg. Og eg fungerte som ufrivillig støttekontakt. Ho var alltid sjuk. Og det handla ofte om urin. Blod i urinen, sukker i urinen, urinvegsinfeksjon og blærekatarr. Det var difor eg gav ho kallenamnet Mige-Malla. I tillegg til å måtte høyra på sytinga hennar var det blitt min jobb å frakte urinprøvane hennar inn til legekontoret. Små lunkne flasker med piss. Ho hadde ingen andre. Ingen som kunne køyra ho. Malla stod klar med nye prøvar. Og eg plasserte dei forsiktig i framsetet og køyrde vidare. Eg måtte alltid sjå kva slags flasketype Mige-Malla brukte. Lenge hadde ho levert prøvane på små brune apotekflasker. Så hadde ho byrja å variera. Det kom tomatpuré og syltetøy glas. Ein dag låg ein HA-PÅ-boks i posen. Smekkfull med piss. Boksen var ikkje skikkeleg reingjord. Brune, små flak flaut ikring i den gule væska. Eg rista boksen, og då løyste partiklane seg opp. Prøven fekk ein mørkare farge. Ei anna gong hadde ho sendt med ei vademecumflaske. ”

”Onkel Odd elska korpsmusikk. Han retta sitt innetter Korpshalvtimen. På med radioen kvar laurdag. Korps og kaffi, heilt til sist sekund. Han blei funnen i skogen bak huset sitt, med den vesle raude radioen på fullt. Hjartet hans stoppa under eit program om prøyssarmarsjar. Taktfast hadde han marsjert ut av livet til tonar frå eit prislønt engelsk hornorkester.

”- Kvifor heiter katten din Stalin? Sa eg.
- Fordi han er ein god helvet, sa Konrad.”

Konklusjon:
Boka inneheld morosame vitsar og ironiske kommentarar som gjer boka underhaldande og ein vil lese meir. Det som øydeleg boka er hunden til Ove som kan ”prate”, og det drar ned kvaliteten. Det er fine skildringar av personane og eit lite lokalmiljø, som gir gode bilete. Alle på gruppa likte boka, men det var visse ting som trakk ned. Me tykkjer det kunne ha vore ein spenningskurve, med til dømes eit eller fleire høgdepunkt. Det er ikkje noko klimaks. Det var litt lite som skjedde, boka var litt rett fram, men på grunn av morsomheitane vert boka kjekk å lese.

Skriven av Kristen Tokvam, Marthe Selås Olsen, Kent Andre Hagan Sagerud og Håvard Andresen.

Jippi, HELG:)

2006-06-30T15:52:00.000+02:00

Siste dagen før helga:) Det er knall sol ute, og ingen burde vere på jobb
for å skrive bokmelding. Alle bured ligge heime å daffe, og reise å bade:)
Men som dei freshe og spreke ungdomane me er, stiller me så klart opp
på jobb og høyrer på det vakkre morgon møtet til petter:)
Dagen i dag har gått med til å skrive bok melding:) Vår bokmelding om Tyl blei
på fire sider. Det har eigentleg berre vore ein kjempe fin og koseleg dag.
Me har sutte ute å jobba, og anita hadde laga Muffins til oss:)
Dei va kjempe gode, med Sjokolade på toppen:)
Me har sett to kort filme, ein morsom, og ein bildefilm frå Solvoren.
Sjølv om det har vert ei kjekk veke, trur eg dei fleste tykkjer det skal bli godt med helg:)
See you next week;) We will be back;)

dag 5

2006-06-30T15:51:00.002+02:00

i dag starta me so vanleg med morgon måte. etter det gjekk me på gruppene og byrja atbeide med å anylysera boka Tyl. arbeiet i gruppa ver bra me kom fortt i gang og blei fort ferdige. arbeide vart på ca. to sider. eg er fornøygd. me fan ut at bokka er god og morro. og passar til dei fleste over 15 år og oppover. nor me var ferdige gjekk me ut og begynte på boka for neste veke.

kl. 3 roppte Anita oss inn, ho hadde laga mufins og kokt faffi. så såg me to kort filmar "Gul og grøne skogar" og "Solvorn" eg likte den fyrste best.

dagen i dag har fore fin, ute har det vore strolande sol og ikkje ei kjy på himelen.
eg synest heile oppleget er ganske bra og posetivt. det er ein heilt ny måtte å jobbe på samtidig som me tenar pengar. om eg hade hatt kjangsen hadde eg vilja jobbe ei veke til. eg synest at fleire komunar kune ha prøvd eit slikt oppleg. det er bode spenandes og lererikt. og eg med lesevanskar kan slå fast at det ikkje er eit problem i ein slik jobb. eg likar jobben min godt og trivest med eit slikt oppleg, det er veldi posetivt og ha ein slik jobb. alle her er blie og snille og det hjer arbeids dagane morroe og fine. so langt har eg ikkje grua meg til ein dag.

eg gledar meg alle rede til måndag.

fortsetelse føler på mandag!

Avslappande dag <3

2006-06-30T15:51:00.001+02:00

I dag har me avslutta me arbeidet med vår analyse, eller tolkning om du vil, av boka "Tyl". Gruppa mi blei ferdig med hoveddelen av teksten relativt tidleg, så me prøvde å få til ei bra avslutning. Det blei så det blei, kanskje litt personleg, men det er jo vel og bra!

Gruppe 3 sin tekst, gruppa mi, er lagt ut av Vetle her på bloggen, vår leiar =P

Det har vore kjempefint vêr, sjølv om me kanskje ikkje har fått nyte det så mykje i og med at vår gruppe satt inne og prøvde å fokusera på å bli ferdig med analysen. Men etter at me blei heilt ferdige med den, så satt me ute og las, til me blei ropt inn for å sjå to kortfilmar. Me så "Gull og grønne skoger" og "Solvorn". Det var jo kjekt. Eit lite avbrekk frå jobbinga mottas oftast med eit smil :)

Alt i alt har det vore ein kjekk dag, monge koselege diskusjonar om "Tyl", og litt andre ting ein sjelden gong, blant anna i lunsjen.

Jappz <3

Fredag jupp fredag

2006-06-30T15:51:00.000+02:00

Vel gjort ferdig Tyl analysen. Alt har gått knirke fritt mede sammarbeid i gruppa så der er det ingenting å klage på. Analysen blei bra syns eg, den er fult av sitat å to-tre bilder men men det har vært ei bra veke merkeleg nok ingenting å klage på 8l. Vel Littkrit har vært ein positiv hendelse for meg.

Kristen Tokvam 8)

Femte dag, og me har resultatar!

2006-06-30T15:50:00.001+02:00

Der var hardt arbeid å halda tritt med alt som foregjekk denne veka, og ekstra vrient var det å laga ei bokmelding som faktisk var langt! Men det gjekk - no kan de lesa vår bokmelding om "Tyl", eg trur at det var Are som skulle publisera han på nett. Me har grubmla og lest, sitert og vurdert, og det vart fire gode sider om Ove Ullkvam og resten av folka og slikt. Det skal verta godt å få tilbake pusten att.

Men i andre nyhende, så vart eg ferdig med "Som ein engel" skrive av Atle Hansen - han handla om ei jente som vart funne død i vatnet nær brygga, det er hovudpersonane Tore og Tommi på 16 år som finn ho, og gjennom forteljinga prøvar dei å oppklara mordmysteriet. Den boka er meir vanskeleg å lesa enn "Tyl" var på grunn av måten teksten var bygd opp på. Setningane vart sinnsjukt lange, eg har fått med meg at det kan gå heilt til ei side langt setning! Da betyr at det må ha vore godt over tjue kommateikn i den setningen.. I byrjinga var ikkje dette positivt, men etter kvart vert ein vant med det og ser på det som ein metode å skapa eit heseblesande effekt, til dømes når det går rundt i hovudet for hovudpersonen Tore. Eit godt døme på ein slik situasjon er når Tore ser tilbake i fortida, då han vart lokka av den avdøde Brit.

Boka vert fort forvirrande dersom ein ikkje følgjer med, så han egnar seg best for folk som ikkje er så redde for å møta på veggar med setningar (eller setningen, kanskje?). Boka har innslag av erotikk mellom ungdommar, men det gjer ikkje så mykje - dei delane var godt beskrivne, ikkje for tullete men med kjensler.

Dette vart ikkje ein fullstendig bokmelding for "Som ein engel" fordi det vart ikkje nok tid under blogginga. Men målet var no å uttrykka mi meining, så det gjer vel ikkje så mykje.

Seinare i dag skal eg ringa til lokalavisa frå mi eiga bygd, avisa heiter Samningen (bur i Samnanger att med Bergen) - eg vart vist kontakta på mobilen av dei i dag for dei ønskte å intervjua meg over telefonlinja, men eg er ikkje ein person som tullar med mobilen når eg er på jobb!! Hehe.... Dei er vel irriterte av å venta på svar no.

Oh well, no tek eg fatt i ei velfortjent helg! Det er gøy å jobba med LittKrit, men det er gøy å få slappa av også. :3 Ciao!

blogger

2006-06-30T15:50:00.000+02:00

i dag har vi avsluta arbeide med tyl og skrevet va vi sunes om boka også har vi lest litt og til slutt i dag så vi film

så var den første veka ferdig :D

2006-06-30T15:49:00.000+02:00

dagen i dag byrja me med det siste morgonmøte denne veka og det er jo berre NICE :D
den neste veka kjem det nok til å bli litt meir stress i enn denne i og med at det går vekk litt tid til press og forfattar besøk mm. For oss som har byrja å lese Olaug Nilsen si bok "få meg på for faen" så har me byrja å tenke ut nokre spørsmål til ho kjem på besøk, og då er det spesielt håvard som har styrt med det, så det kan bli morosamt :P hehe

Men for å oppsumere veka litt kort så kan eg vel seie det at me har hatt nok å gjere på. men meir skal det bli i følge planen vår. Me har jo og hatt det veldi moro og då.
Det har og vært veldig spennadndes veke, dette er jo det fyrste prosjeket av denne typen så me kan jo seia at me er heldige som får vera med på dette, så langt så har det vore spennades, lærerikt, morosamt og nytt. For å vere litt personleg så har eg faktisk fått litt ut va dette prosjeket sjølv og!! eg har nemleg for betra nynorsk skriving mi KRAFTIG den siste veka. Så læraren min kjem til å få seg ein overaskelse når eg kjem tilbake på skulen.

men for å gå tilbake til dagen i dag så har den for det meste gått ut på å avslutte arbeidet med "tyl" som er som kjent skreven av Flåm sin store son, Finn Tokvam (seier litt om Flåm når dei har Finn tokvam som sin store son :P) Kan vel nemne at Halvor Folgerø har hatt ein penn med i boka....
for folk som har tenkt å lese bokmeldinga vår så må dei ikkje miste mot av at den er veldig laaaannnngggg, de må jo hugse på at innhalde er kjempe messig.

men nå har eg ikkje meir tid til å blogge så nå må eg avslutte.
eg hadde eigentleg tenkt å skrive om dei supre mufinsane til Anita!

men fortsetelse følger........................................... på mandag!!!!!

Bokmelding av Tyl

2006-06-30T15:47:00.000+02:00

Bokmelding av ”Tyl”

”Bygdeglasnost”

”I ei lita bygd som eg bur i
veit alle alt
dei ikkje skal vita

Men viss eg spør om dei veit
det dei veit
som dei ikkje skal vita

veit dei ikkje det

Og seinare veit alle
at eg spurde om dei visste
det dei veit
som dei ikkje skal vita
men som dei veit”

Slik lyder første side i boka ”Tyl”, og er ei god beskriving av eit bygdesamfunn lik den som me finn i denne boka. ”Tyl” er skrive av Finn Tokvam og Halvor Folgerø, og vart utgjeven av det Norske Samlaget i 2005. Ordet ”tyl” er eit vestnorsk skjellsord og tyder dum/naiv mann, men under vennskaplege forhold tyder det intelligent tosk.

Boka handlar om postmannen Ove Ullkvam. Han er 30 år, bur på vestlandet og er ein beundrar av Charlie Parker. Han er ein mann som ikkje tør å stå på sitt, han seier nesten aldri imot andre sine meiningar. Livet hans har blitt altfor rutineprega og trist. Dette var grunnen til at han mista sin første kjærast Cecilie, men han har enno ikkje forandra seg. Faren hans likar ikkje at Ove ikkje utnyttar evnene sine til studiar, men at han i staden sløsar han vekk på ein meiningslaus jobb.

Ein dag besøker han sin bestevenn Ragnar, og dei hamnar på fylla. Under fylla skriv dei ein avtale som begge signerar:

”Avtalen mellom Ove Ullkvam (frå no av kalla Den Diffuse Postmann) og Ragnar
Mårtensson (frå no av kall Den Direkte Sagfører)
Dei neste 14 dagane skal Den Diffuse Postmannen i størst muleg grad vera seg sjølv. Han skal seia det han meinar sjølv om dette ikkje alltid kjennest så himla lurt. Den Diffuse Postmannen skal gjera det han har lyst til. Han skal slutta med dill og dall i omgangen med personar han møter i ruta si og elles desse dagane.
Møter han for eksempel nokon han meier er eit svin, seier han det til dei så slepp han leva i uvissa. Han skal ikkje gå av vegen for ein god krangel og stå på krava i det lengste.
Den Diffuse Postmann treng ikkje vera usakleg og ufin i utrengsmål. Men skal til kvar tid stilla seg spørsmålet, kva vil eg?
Den Direkte Sagføraren skal føra sitt liv som vanleg, då dette på alle vis alt held mål i massevis.
Dei to skal i samrøre avgjere om punkta i avtalen er oppfylt etter desse 14 dagane. Er dei det, vankar det heider og gratis hotell rom på Vossa Jazz (med badekar) for Den Diffuse Postmann.
Bryt Den Diffuse Postmannen avtalen lyt han betala barrekninga til Den Direkte Sagførar (maks 70 alkoholeiningar) denne avtalen gjeld same kva dei 2 partane eventuelt seinare måtte hevda i edru tilstand.”

Denne avtalen påverkar livet til Ove, og hjelper han å finna seg sjølv.

Illustrasjon av Ove Ullkvam, laga av Lisbeth Fanebust

Hovudpersonen er ein ganske interessant person – han er ein person som utviklar seg veldig mykje etter avtalen mellom han og Ragnar vart nedskrive. Privatlivet hans var ganske greitt økonomisk sett, men ikkje på det sjelige viset. Ove har eit talent for å spela piano, men han utnyttar det ikkje til det fulle - det nærmaste han kjem til det er å spela tullete songar under selskap han vert ufrivillig invitert til. Han tør ikkje å seie ”nei” til andre fordi han føler at dei forventar at han skal gjere ting på deira måte, sjølv om han er ueinig med dei. Han vert difor lett utnytta av folk, særlig av dei han ikkje likar. Brørne Kåre og Konrad, Mige-Malla og spesielt den lokale konsulenten Paulsen er personar han ikkje akkurat likar å besøke under postruta si. Paulsen er ein snobbete person som gjer narr av andre, han er av den verste typen som finns for Ove og gjer livet hans surare. Trøysta hans ligg i musikken til Charlie Parker, han er nesten som eit levande Parker-leksikon.

Ove klarar å halde sin del av avtalen, og han og Ragnar reiser til Voss på festival. Her møter han sin nye kjærleik Sara. Ho vart født i Sunnfjord, og no jobbar ho som sjukepleiar i Oslo.
Dei møter kvarandre under ein konsert der Sara og venninnene hennar set seg ned med Ove. Sara er ikkje pratsam og ser litt prøvande bort på Ove, men han vert så nervøs at han går ifrå dei for å leita etter Ragnar. Dagen etter møtast Ove og Sara igjen under frukosten, og dei tilbringer heile dagen saman som eit nyforelska par. Frå då av vart det ei meining i livet til Ove, og det var å vera i lag med Sara. Etter Vossa Jazz-festivalen fortsetter dei å besøkja kvarandre i helgane og feriane. Alt ser ut som om livet går som smurt for Ove, men han blir knust mot slutten.

Ragnar er den rake motsettinga til Ove – han seier akkurat det han meiner uansett kven han snakkar med eller kor brutalt meininga hans måtte vera. Han har både dameteke og svenske slektningar, ein av dei vert kalla Palt-Åke som er ein veteran innanfor svensk pornofilmbransje, iallfall som statist. Han har fått hjelpegjenstandar for sjuke eller eldre menneske som gåver frå ei 40 år gamal kvinne som jobba på Hjelpemiddelsentralen, ein favoritt er dusjstolen hans. Lik Ove sin fascinasjon for Charlie Parker, er helten til Ragnar Olav Stedje. For han er Stedje sin lyrikk forbigått i norsk litteratur og tatt for gitt av det norske folk. Etter ein frukost på Voss der det vart lesen opp dikt, byrja Ragnar å skriva eigne dikt om Olav Stedje – dette blir til ein serie av korte dikt om Olav Stedje sine tankar i forskjellige situasjonar, nokre er enklare å forstå enn andre:

”Olav Stedje føler seg pressa til å seie noko positiv om homofili, og gjer det på engelsk for å skapa litt avstand til problematikken”

”Geir loves
Kjartan
Kjartan
loves Geir
So what?”

Miljøet beskriv mest den vestlege delen av landet, først i Ove si bygd der han kjenner seg meiningslaus, deretter på Voss på grunn av jazzfestivalen, og til slutt i Bergen når historia avsluttast her. I bygda plar det vanlegvis ikkje skje noko spesielt, akkurat som i røyndommen. Naturen vert ikkje beskrive så mykje i boka, men den gjev deg den generelle ideen om korleis det er å oppleva fjordane og fjella. Lesarane som kjem frå bygda eller som er kjend med bygdemiljø frå før, kjem sannsynlegvis til å kunne sjå for seg naturen og miljøet i boka betre enn ein frå byen kunne ha gjort. Forfattarane kunne prøvd å leggje meir kjensle og liv i beskrivinga av naturen og miljøet, kanskje fått fram stemninga i bygda litt betre, slik at ikkje berre bygdefolk kjenner seg att i boka.

Samspelet mellom Ove og enkelte personar er greie nok, ikkje noko ekstremt nytt og uvanleg, men det passar med stilen denne boka følgjer. Ove og Ragnar sitt vennskap er sterkt som stål, det skal mykje til for at noko kjem mellom dei og øydelegg. Ove og Sara hadde i byrjinga eit godt forhold, men då han ikkje verkeleg klarte å vera seg sjølv kunne ikkje Sara vere i lag med han meir. Han må grava djupt inni seg sjølv for å oppnå sitt sanne ”eg”, men foreløpig har han ein lang veg for å oppnå det. Familien til Ove kjem av og til inn i biletet som nære personar som forstår det vonde Ove går gjennom, men rolla deira er ikkje så veldig avgjerande for historia som med til dømes Sara.

Forholdet mellom Ove og Paulsen er dårleg, men for lesaren er det veldig fornøyeleg å lesa om kor mykje Ove hatar Paulsen. ”Den sleske konsulenten med heimekontor kom, som alltid, ut i tunet. I dag var han åleine. Han stod klar ved postkassen før eg kom ut av bilen. Han plystra lågt då eg steig ut. Postmann Pat, plystra han. Eg ville riva av han den tåpelege tversoversløyfa han gjekk med.” Vendepunktet mellom Ove og Paulsen er ein av dei mest morosame delen i heile boka, lesaren kjem til å elska oppgjeret mot konsulenten.

Familien til Ove eig ein hund som dei har kalla for Basse. Når Ove sit i nærleiken av hunden verkar det som om hunden svarar han tilbake, like naturleg som om eit anna menneske prata, men eigentleg føresteller Ove kva hunden hadde svart dersom han kunne. Likevel gjer dette at boka verkar litt useriøs og lite gjennomtenkt, for dette er dei einaste gonga slike ”mystiske” tinga skjer – det hadde kanskje passa inn dersom boka hadde fokusert meir på overnaturlege element som ein gjer i fantasy-sjangeren, men denne boka er altfor seriøst for å tillate slike innslag:

”Tullprat, sa Basse. – far din snakkar alltid fint om deg når han og mor di sit på kjøkkenet.”

Ove er som tidlegare nemnt beundrar av musikaren Charlie Parker. Gjennom forteljinga kjem kunnskapen fram ein eller anna gong, men også her hender det noko mystisk. Når Ove er på veg heim etter han er ferdig med postrunden sin og i eit likegyldig humør, ser han den avdøde Parker langs vegen medan han vinkar. Ove har eit val – han kan snu for å sjå om det verkeleg er den personen han trur det er, men han køyrar vidare og angrar på det sidan. I sjølve slutten av boka ser han Parker igjen på Torgallmenningen i Bergen, og han gjev Ove eit smil før han går ifrå han. Meininga med denne parallellen er ikkje klar, men ein kan få inntrykk av at den symboliserar overgongen Ove må ta for å verta seg sjølv. Første forsøk på å verta seg sjølv gjekk ikkje bra, men andre forsøket kan verta betre når ein vurderar at det andre møtet mellom han og Parker vart meir positivt beskrive.

Denne boka passar for unge, men han vert antageleg favorisert av ungdommar og eldre frå ei bygd eller ein liten stad fordi handlinga er mest konsentrert i eit slikt miljø. Teksten er oppbygga med korte og enkle setningar, noko som gjev ein slags direkte effekt når ein les lik den effekten frå ein muntleg samtale. Kvart kapittel er veldig korte og bryt opp teksten, men den bryt på ein effektiv måte. Tokvam og Folgerø er kjende for å ha jobba med humorprogrammet ”Radio Røynda” og er medlemmar av bandet Finn-Erix. Sjølv om boka er skriven av forfattarar kjende for humor, er ikkje dette ei tullebok. Handlinga er seriøs men ikkje fullstendig tørr fordi det er alltid noko som kjem til å skje, og innslag med humor kjem ofte nok til å fanga lesaren vidare i handlinga. Olav Stedje-antologien var eit originalt påfunn, men oppsettet av dikta kan forvirra enkelte lesarar som ikkje like lett kan sjå det djupe i dei – nokre av dikta passar ganske enkelt ikkje for alle. Humoren og emna om musikk som me finn i boka kan ha blitt påverka av ”Radio Røynda” og Finn-Erix.

Dette var ”Tyl”, og no kjem vår dom:

Handlinga og språket går som hand i hand, begge passar utmerka til kvarandre i denne romanen. Blandinga av det direkte språket og ein morosam men seriøs handling skapar ikkje problem for boka, og er god underhalding for den som likar å lesa samtidsromanar. Nynorsken gjer at heile situasjonen i handlinga vert meir verkeleg for lesaren å oppleva, noko som er veldig positivt. Begge forfattarane har samarbeida utruleg godt, og resultatet fortener ros. Boka får ikkje full pott, men han var slettes ikkje langt unna.

Skrive og vurdert av: Lisbeth Fanebust, Kjell Bjørgum, Are Bjørgum og Bjørnar Skaim Halle

Ei veke til ende

2006-06-30T15:20:00.000+02:00

Så er den fyrste veka av LITTKRIT-prosjektet til ende. Det har jaggu vore ei intens veke - heile tida noko som skjer eller skal skje eller burde skje kan ein seie. I dag har me hatt medarbeidersamtalar - eit nyttig reiskap for oss som leiar prosjektet. Pionér-ungdommane har mykje på hjartet som vert retningsgivande for prosjektet vidare, både i år og neste år. Me har lenge forsøkt å få skaffa ei episode av Radio Røynda frå NRK, men byråkrati=tid, så me heiv oss på to kortfilmar med perifer og direkte tilknytning til regionen: 'Gull og grønne skoger' av Harald Zwart og 'Solvorn' av legendariske Anja Breien. Me tilét oss litt visuell input før helga - ei vanvittig spennande veke ventar oss!

Tyl no more

2006-06-30T14:53:00.000+02:00

Jau du, då var det Fredag igjen, og eg føler meg overaskande vaken til fredag ettermiddag å vere. Fælt som tida flyr, forresten, sjølv om eg har ein jobb som tek meg cirka 12 timar dagen. Kanskje det er akkurat difor, eg veit ikkje heilt. Skal eigentleg ikkje klage, jobben har svart til forventningane. Sløya meg veg gjennom "Som ein engel" i dag, ganske interesang bok, men favoritten blant dei bøkene eg har lest denne veka er nok Sveva over vatna. Trur eg skal skrive ein anmeldelse av den om eg får noko daudtid neste veke. Når ein først snakkar om bokmeldingar, så har vi no jobba oss ( Vetle Lidal, Jørgen Buene Ryum, Sandra Aalen Hoff og Randi Eggereide) ferdig med boka Tyl, og har skreve ei bokmelding, eller ei slags tolkning er kanskje meir treffande, og her kjem den:

Finn Tokvam, ”Tyl”
Boka ”Tyl”, handlar om ein 30 år gammal ungkar ved namn Ove Ullkvam som jobbar for posten. Han bur i ei lita bygd, drikk tett, og har eitt middelmåtig liv som han er misfornøgd med. Me følgjer hovudpersonen i litt over eitt år, gjennom oppturar og nedturar. I fylla inngår han og bestekompisen Ragnar ein avtale som seier at Ove, aka Den Diffuse Postmannen, skal vere seg sjølv og seie det han meiner. Ove er skeptisk i byrjinga, men ender opp med å følgje avtalane, og får gratis opphald på hotell med badekar under Vossajazzen. På Voss møter han Sara, som han forelskar seg i, og dette blir eitt vendepunkt i livet til Ove.

Hovudpersonen, Ove, er ein dumsnill og sta person som helst ikkje vil gi slepp på fortida. Han bur åleine i eit hus i bygda der han vaks opp, og lev eit ganske så rutineprega liv. Kvar helg reiser han på besøk til kompisen, og dei sit som regel og drikk seg meir eller mindre fulle. Bestekompisen Ragnar er ein laus hobbyalkoholikar med lystløgnardrag. Han er meir enn normalt inspirert av Olav Stedje, og skriv ein antologi dedisert til Olav Stedje. Ragnar blir på ein måte den nødvendige galskapen i vennskapen. Ragnar er den typen du eigentleg er litt flau over å kjenne, men som likevel er god å ha når alt kjem til alt. Denne naudsynte galskapen minnar mykje om figuren Munk i ”Sveve over vatna”, noko tona ned og tilpassa eit mindre urbant miljø, vel å merke.

Eit av hovudpunkta i denne boka er Ragnar sin ”ver deg sjølv” - kur, og den effekten denne kuren har på Ove. Og det me har høyrt om denne kuren er at den forandrar livet til Ove ganske drastisk! Men om det var riktig eller ikkje er jo eit helt anna spørsmål. Det at Ove går med på kontrakten viser at han var misfornøgd med korleis ting var, og at han ikkje likte å prate, eller gjere ting for folk på ruta si. På den andre sida, er det mildt sagt optimistisk å tru at ein kan gå gjennom livet utan å gjere ein heil del ting du ikkje likar noko vidare, gjerne om att og om att. Det er ein av livets harde realitetar som Ove ser ut til å ha innfunne seg med. Du merkar at han har liksom aldri gått gjennom den perioden i livet der dei fleste folk tenkjer; ”drit i deg! Det er eg som er viktig, å eg gjer som eg vil!”. Når det kjem til Ragnar derimot, verkar det som han har vore i den perioden så lenge han har levd.

Dette føyer seg inn i ei lang rekke store kontrastar mellom Ove og Ragnar. Det blir poengtert fleire gonger gjennom boka kor forskjellige dei to er. Både i musikksmak og væremåte er dei, meir eller mindre, som natt og dag. Dette viser at seiinga ”like barn leikar best” ikkje alltid stemmer heilt. Det er ei bieffekt av det å bu i ei lita bygd, skal du bli kjent med nokon, kan du ikkje vere heilt sikker på at du finn nokon med same interesser som deg, og om interessene skulle vere Jazzrelarterte, er sjansane i mange tilfelle enno mindre.

Det er i tilegg til desse to kompanjongane er det eit par ganske viktige personar i denne boka. Vi har faren til Ove verkar til å vere ein streng person som har litt vanskeleg for å gi kompliment til sonen direkte. Dette kan ha vore med på å byggje under på Ove sin mindreverdigleikskjensle. Mora til Ove var veldig personleg og prata mykje med sonen når han var liten. Ettersom han vart eldre, gjekk praten oftare og oftare med å bli typisk norsk tomprat, om veret og liknande. Ho verkar til å vere litt bestemoraktig av seg. Basse er hunden til familien Ullkvam, og kan, så vidt lesarane kan oppfatte det, prate, eller kommunisere med Ove på ein eller annan måte. Dette er ein av dei få surrealistiske trekka i denne boka, saman med to observasjonar av den avdaude Jazzmusikaren Charlie Parker. Vi høyrer vel å merke ikkje at nokon andre av familiemedlemma i familien Ullkvam ser ut til å leggje merke til at hunden i huset pratar, så det er fullt mogeleg at dette skjer i hovudet til Ove. Ein kan seie at Basse er ei slags fornuftas stemme for Ove, og at det er hans måte å fortelje seg sjølv ting han allereie veit, men ikkje synest han burde vite.

I tillegg til familiemedlem og venner blir det også skrive ein del om kjærleikslivet til Ove, dette består i all hovudsak av to jenter. Vi har Cecilie, som er gamlekjærasten til Ove. Vi får høyre om ho når Ove blir fortald at Cecilie nettopp har fått seg unge med ein bergensar. Cecilie og Ove hadde planlagd å reise til Bergen saman for å studere, men Ove blir overtala til å bli heime på grunn av ein jobb han berre ikkje kunne få seg til å seie nei til. Her ser vi at Oves snillistiske haldningar ledar han inn i ulykkja igjen, då Cecilie gjer det slutt på eit helgebesøk, av grunnar lesaren ikkje kan anna enn å undre over. Forholdet til Sara er eit av hovudpoenga i boka, dei møttest på Vossa Jazz gjennom ei rekkje tilfeldigheitar. Forholdet er, frå Ove sitt synspunkt, ganske perfekt, og han forandrar seg ein god del for å bli meir lik den mannen han trur Sara vil ha. Etter alt sannsyn var trur nøkkelordet her, for Sara gjer det slutt etter kvart. Eit fellestrekk ved desse to forholda var at dei begge slutta ganske brått, og at forklaringa på kvifor det var slutt var nesten like forvirrande som ikkje nokon forklaring ville vore. Dette kan kanskje ha noko med at vi blir fortald alt som skjer i førsteperson, gjennom Ove sine auge, det gjer det ikkje akkurat meir oversikteleg, på trass av at ein har mogelegheita til å stoppe opp, gå tilbake og lese ting opp att.

Mot slutten av boka bestemmer Ove seg endeleg for å gjere det han skulle gjort allereie den tida han var saman med Cecilie, nemleg å dra vekk frå bygda for å studere. Slik kan ein seie at dei prøvelsane han har gått igjennom i løpet av boka ikkje har vore forgjeves. På dei siste sidene ser Ove Charlie Parker igjen. Første gong Ove ser han, er det mellom han inngår kontrakten med Ragnar og han dreg til Vossa Jazz, midt mellom to vendepunkt i livet hans. Det er derfor mogeleg å spekulere i om det er eit nytt vendepunkt på veg ein eller annan stad etter boka har slutta, mogeleg vis noko som involverer jenta som står i baren på utestaden der Ragnar skal halde diktopplesing av Olav Stedje-antologien sin.

Vi synest denne boka var særs god, spesielt bruken av humor og tragedie. Det at humøret i boka skiftar frå Feelgood-komedie til Gresk Tragedie på under ei halv side sørgjer for at du er obs gjennom heile boka. Du får deg ikkje heilt til å bli lei, sidan det er eit trist eller morosamt augneblikk i emning nesten til ei kvar tid. Når hovudpersonen er i godt humør, merkar ein at ein blir litt småfornøgd sjølv, og når ting går på dunken, søkk humøret litt hos lesaren. Dette kan vel å merke variere litt frå person til person. Boka er ikkje vidare tunglest, språket er direkte og ikkje så veldig komplisert.

Boka kan alt i alt anbefalast for folk frå 15 år og oppover, og ein treng nødvendig vis ikkje å komme frå bygda for å lese denne boka, men om du gjer det, blir det i tillegg noko gjenkjenningshumor.

Bilete frå Torsdagen i veke ein

2006-06-30T11:48:00.000+02:00

Marthe poserar for DN.no - sjå der neste måndag!

Bilete frå Otternes bygdetun der me fekk ei lita omvisning på det fantastiske bygdetunet. So vart det duka for foredrag med forfattar Gry Mørk som arbeidar med bok om Nærøyfjorden:

Intenst arbeid på Kunnskapstunet tidlegare på dagen

Supergrønt

2006-06-30T07:39:00.000+02:00

Når eg no skriv "i dag," meiner eg sjølvsagt "i går," sidan eg ikkje fekk tid til å blogge før no på morgonkvisten.

Husker ikke helt om jeg stod opp i dag, men eg er jo ganske sikker på at det blei gjort, slik rundt i fem-tida om morgonen. Er kanskje ikkje så rart at eg ikkje hugsar så mykje, for eg var nok temmeleg trøyt.

Nuvel, blei ikkje så mykje lesing i dag, for det meste fordi vi konsentrerte oss om ein litan tur i dag. Vi dro opp til fjells, eller i alle fall til ein plass som etter mine definisjonar var fjellet. Der fekk vi høyre på Gry Mørk som fortalde om boka ho skulle skrive om Nærøyfjorden. Var ikkje så gale, interesangt å høyre på, men dei spørsmåla eg hadde førebudt blei besvart under foredraget. Så eg blei no sittande der som ei litt over gjenomsnittet hårete bokstøtte. Ja ja, eg hadde no i alle fall ikkje allergi, og det er eg bra glad for, spesielt sidan graset var nyslege.

På bokfronten er det ikkje mykje nytt, snart ferdig med "Som ein engel" no, og den har jo vore ganske bra så langt, eg mistenkjer at denne slutten kjem til å vere litt vag, den óg, men eg har no fått det for meg at dette er eit sjangertrekk, så eg går ut i frå at det berre er å gjere det beste ut av det.

I morgon er nok ein dag, ikkje berre det, det er ein fredag.

Strålande dag !

2006-06-29T15:55:00.000+02:00

Jobba med verdsarv,UNESCO, Nærøyfjorden og forbereda oss til møte med forattaren Gry Mørk. Me reiste til Otternes bygdetun. Gry hadde mykje og fortelja oss. Me fekk god innsikt om korleis ein kan bli ein forfattar. Kanskje ein dag.......kven veit !
Me har hatt ein hærleg dag på Otternes. Kjekt at dei 4, som ikkje er i frå Aurland i prosjektet, fekk sjå tunet, og sjølvsagt me andre og.
Eg har byrja på boka til Olaug Nilssen, Få meg på for faen. Spesiell.

Torsdag

2006-06-29T15:45:00.003+02:00

Vel vel har brukt dagen på og laga spørsmål til Gry Mørk kommande forfattar som skal skrive ei bok om Nærøyfjorden. Måtte forfattaren på Otternes der me fekk omvisning og så eit føredrag om kva ein forfattar må gjere for å få ut ei bok. Då ho var ferdig og prata skulle me eigentleg stille spørsmål men me hadde fått alle svara i føredraget. 8)

me ha vore på lange tur idagzzzzzzz

2006-06-29T15:45:00.002+02:00

Dagen starta so vanleg med eit morgensmøte, etter denne brifingen med petter gjekk alle til kvar sine grupper og begynte å jobbe med stoff om Aurland og Verdsarvlista. Med litt jobbing kvar for seg, gjekk me sammen og begynte å laga spørsmål til Gry Beate Mørk som me skulle møte seinare på dagen. Me prøvde å laga dei vanskligste spørsmål og hadde vel opp mot 20 forskjellige, men dette var tydlegvis ikkje nok.

Rett før lunsj reiste me inn til Otternes, der me skulle møte ho Mørk. Men først var det ei omvisning på Bygdatunet og me var til og med inne i Eilertstova som til vanleg er låst. Etter denne korte omvisningen som blant annart førte til at ein av dei meir atletiske på denne jobben skulle nett sjekke om han kunne kaste ned til vegen, heldigvis var det liten trafikk på vegen for han og deiras del, dette kunne jo endt veldigt tragisk. enn eg som har budd

Gry Beate Mørk er ei tydlegvis kunnskapsrik dame, etter å budd her i mindre enn eit år, veit ho mykje meit om plassen her enn eg som har budd her i heile mitt liv, ho skal skrive ei bok om Nærøyfjorden og dens vakreste steder og turistplasser, Aurlandsdalen, Flåmsbana osv. Når ho var ferdig med foredraget sitt skulle me stille spørsmål til ho, men alle dei vasnklige og gode spørsmåla me laga, vart laga forgjeves, i sitt lange foredrag hadde hun besvart dei fleste spørsmåla.

Dag 4 vart ganske... grønt.

2006-06-29T15:45:00.000+02:00

I dag skulle me opp til Otternes for å høyra på eit foredrag (det trur eg at det var iallfall) av Gry Mørk. Når ein ser på etternamnet skulle ein tru at ho var ein dyster person med eit mørkt sinn, men tvert imot! Ho var ein munter, entusiastisk og veldig hyggeleg person å høyra på, og etter mi personlege meining trur eg at ho kjem til å lukkast som forfattar. Prosjektet hennar handlar om Nærøyfjorden, ho vil skriva ei turisthandbok om fjorden som er på UNESCO si lista over verdsarv. Opprinneleg budde ho i Bergen, men ho flytta til Gudvangen etter å ha sett lanskapet som fort falt i smak.

Målet med den planlagde boka er å visa at det finst mykje meir for turistar å utforska enn det dei først kan tru, Nærøyfjorden er meir enn berre fjord og fjell. Det er historie, det er kunst, det er kultur, det er arkitektur - det er tross alt liv her! Og no som Nærøyfjorden er på UNESCO si lista kjem sikkert turistbesøka til å auka, og då er det ganske naturleg at det vert nedskreve bøker til dei. Me vart fortalde at dette var som ei gåve ho ville gje til plassen ho vart så glad i. Mørk brenner verkeleg for dette prosjektet, og difor trur eg at ho kjem til å lukkast med han.

Men sjølv om det var interessant å høyra på Mørk, og at området og utsikten frå Otternes var vidunderleg å få oppleva, så vart stemninga mi øydelagt av allergien min. Eg er utruleg allergisk mot gras og kjem til å reagera ved den minste strå, og her dreiv jo to gutar å klippa graset overalt!! Heilt forferdeleg... Nysinga og kløa kjem sikkert ikkje til å gje seg før eg har sovna i natt.. Jippi.

29. juni

2006-06-29T15:44:00.002+02:00

dagen byrja med att Betsemor sendte melding til meg i 7 tida og då vakna eg, noko som var veldi unødvendi då eg ikkje fekk sova meir.
men under det vanlege morgon møte så fekk me beskjed om at me skulle til Otternes og ha eit foredrag med Gry Beate Mørk som skal skrive om nærøyfjorden og turar og slikt der ute. men først måtte me finne litt fakta om Aurland, verdsarv og UNESCO. Me skulle og lage spørsmål til Gry Beate. Etter at me hadde funne ut masse om dei forskjelege tinga og laga mange relativt vetige spørsmål. Så fekk me lese vidare i boka vår før me skulle ta til på ferda inn til Otternes (Aotnes). Når me var fram kommne så blei det ein liten lunsj pause på oss. Så blei det ei kort omvining på område der opp for oss som hadde vore der før så blei ikkje det noko spennade bortsett frå då me fant eit bilde på 50 cm. Men når omvisninga var ferdig så skulle me ha dette foredrage som skulle vare i ca ein halv time til ein time, men det gjekk vel helst 2 timar og 15 min, men hadde det vore tid til meir så kunne ho sikkert ha prat i 1 time til. Så den dama kunne ha målbunde sjølvaste Petter.

Timane krabba av garde og soli steikte på oss, Gry Beate berre jabba vidare om ting som faktisk var litt interesant, noko som overraske meg for di eg faktisk var litt skeptisk til heile greia med ho der dama. Må berre nemne det at eg har sete attmed ho på bussen heim frå Årdal, utan å vite kven ho var... verda er jammen liten!!!!!

Men for å gå litt nærmar inn på det ho sa så kan det jo nemmnast at me hadde ein lang diskusjon om eit tema som ho ville skrive om i boka si, nemleg "dyrkinga" av reine ariske rasar på Stalheim under 2 verdskrig. Ho hadde berre høyrd om det frå ein fyr i Gudvangen og Kristen meinte att han hadde høyrd det same men meinte det berre var lause rykter. Men Kven veit han Hitler var jo ikkje heilt goe stakkar :P

I mårgo så er det avslutting av arbeidet med tyl som står på programmet.

dagen i dag har vore heilt grei kanskje litt langdryge med det der foredrage men ellers veldig grei....

Jah ...

2006-06-29T15:44:00.001+02:00

I dag har me vore på Otternes bygdetun, fekk ein kort omvising, og høyrde på at Gry Mørk fortalde om bokprosjektet sitt. I forkant av utflukten lagde me nokre spørsmål til ho. Ho skal skrive fagbok om Nærøyfjorden, Aurland kommune o.l, ein slags turbok. Det var kjekt å høyre om prosjektet hennar. Me åt lunsj der oppe, og kom tilbake rundt halv fire. Fint vêr, bla ...

Når det kjem til bøkene, trur eg dei fleste har begynt på "Som ein engel".

Preekas

Ein snørrette helsing frå meg !

2006-06-29T15:44:00.000+02:00

me byrja med morgenmøte. etter det jobba med med interju til gry mørk.leste og i boka mi som heter få meg på for fann. etter kom ein mini buss ,vi dro til Otternes der var de omvisning.gry mørk fortalte om boka si ,vi var der i tre timer, etter på tok vi mini bussen tilbake på bibloteket og skriv blogg. Dette var ei grei dag.

Forfattarbesøk på Otternes

2006-06-29T15:43:00.000+02:00

Møtte opp som vanleg på biblioteket kl.09.00. Etter det fekk me beskjed om å gå i gruppene, og starta med å laga spørsmål til Gry Beate Mørk, som skal skrive bok om Nærøyfjorden. Då me var ferdige med den arbeidsøkta, hadde me ein heil del sprøsmål klare. Den boka Gry Beate Mørk skal skrive er ei fagbok.

Sidan boka hennas skal handla om Nærøyfjorden, fekk me også ei oppgåve der me skulle finne ut litt informasjon om Nærøyfjorden. Då gjorde eg nåke som eg ikkje er så vandt til, fordi eg brukte biblioteket i staden for internett til å finna ut om fjorden. Dette viste seg å fungera svært bra:)

Då alt arbeide var klart, hadde gruppa litt tid til overs, og den brukte me sjølvsagt til å lesa bøker. I dag så starta eg på ei heilt ny bok.

Bussen kom kvart på tolv, og då reiste me med ein gong til Otternes, som ligg inn mot Flåm. Sidan været var så fint satt me ute og åt matpakka våres då me kom fram. Før Gry Beate Mørk skulle holda eit føredrag til oss, fekk me ein omvisning på Otternes. Sidan me har hatt skuleprosjekt der før har me fått den omvisningen før, men det var kjekt å få friska opp i hukommelsen.
Etter omvisningen snakka Gry Beate Mørk ei god stund om ein del ulike emner. Me satt å lytta på og vart med på ei oppgåve som ho gav oss. Det var interessant å få høyra tankane til ein forfattar før boka blir skriven;)

Til slutt i dag så tok me bussen tilbake til biblioteket og skreiv blogg, slik som me gjer kvar dag.

Kjempefin dag, med mykje sol og frisk luft:)

dag 4

2006-06-29T15:39:00.000+02:00

i dag har me jobba i grupper med å laga spøårsmål til forfataren Gry Beate Mørk.
og kl 12 drog me inn til Oternes for å prata med Gry. på Oternes va dat sol og fint ver, me sat ute og lyta på Gry og stilte ho spørsmål. det var innterisangt og morro og prata me Gry Beate Mørk. nor me var ferdige kom bussen og henta oss. nor me kom tilbake til bibblioteket skreiv me blogg eg gjekk heim. etter mine meiningar har dagen vore interesang og morro sell om eg var trøyt nor eg kom på jobb i dag.
fortsetelse følger i morgo!

otternes i dag ja..

2006-06-29T15:38:00.001+02:00

i dag starta me med morgenmøte, som vanleg, so klart!
so begynte me å skrive spørsmål til gry mørk, sidan me skulle opp på otternes og høyre på ho prate om den nye boka ho skal skrive om nærøyfjorden og andre plassar i aurland.. gruppa kom fram til elleve spørsmål.. særs bra syns eg!

turen opp til otternes var veldig flott og givande! og med dj promo på mp3-spelaren, var alt berre velstand=D mhm.. :)
når me kom opp sette me oss ned på ein stein og åt lunsjen vår ute i det nydelege vêret! deretter fekk me omvisning på gardstunet, før me sette oss ned på graset for å høyre på gry mørk, som sagt..

ho byrja med å fortelje om seg sjølv, kvifor ho ville skrive boka, og at ho hadde flytta til gudvangen fordi ho hadde forelska seg i plassen etter å ha vore der på vikingmarknad.. me var der i tre timar, og ho hadde besvart omtrent alle spørsmåla våre før me i det heile tatt fekk byrja stille dei.. men var no både givande og interessant å høyre på! sjølv om det var litt vondt å sitje på bakken so lenge so me gjorde.. men elles, kjekk og kosleg dag til tross for edderkoppar og hard bakke..

blogger

2006-06-29T15:38:00.000+02:00

i dag har vi lest. og klokka 12 reiste vi til oternes.

Ut på tur aldri sur:)

2006-06-29T15:37:00.000+02:00

Yes;p Dag fire kom snikandes stille å roli, med eit kjempe fint vær og eit vangleg trøtt morgonmøte. Gruppemøte gjekk jo så ei kula;) hehe:p Og Håvard har oppdaga mykje ny god musikk;) Me starta på eit miniprosjekt i dag, om Nærøy fjorden og Aurland. Gruppene skulle finne mykje info. og prøve å bruke den så godt me kunne til å lage mange vanskelege spørsmål til forfattaren Gry Mørk. Rett før lunch tøffa me alle opp på Otternes gard i den drit kule Littkrit bussen vår:) Så oppe på Otternes sat me og åt maten vår i vakker bonderomantikk omgivnad;p Eg har aldri vert der før, men var no ein koseleg liten plass. Etter at me hadde vert på ein kort omvisnings runde og eg og Kjell hadde sett verdens kulaste tinnsoldatbilde, sat me å høyrde på at Gry Mørk prata om korleis det er å skrive fagbøker. Ho hadde mykje kunnsakp, og hadde dekka det meste av det me lurte på, så når me kom til den delen der me skulle spørje ho alle dei supre spørsmåla våre, var det berre to igjen, for ho hadde jo allereie fortalt om alt me lurte på. Det har vert ein knall dag og Bjørnar leve enda, sjølv om ein skulle tru at han hadde daua av allergien sin:)

Me bloggar

2006-06-28T15:45:00.000+02:00

Bloggings, dag 3:

Dagen i dag !

2006-06-28T15:22:00.000+02:00

Ikkje noko er bedre for ein sogndøl, enn og byrja dagen med å lytta til Olav Stedje.

" eg tek
Den fyrste song
ein gong til " Ragnar Olav Stedje Antologi

Dagen min har gått med til og lesa litt, bok og lokal avisa , stor oppslag i Sogn Avis om prosjektet vårt.
Kjekt og sjå at nokon ser kva me driv me. Ventar berre på fleire oppslag i andre aviser : )

dag 3!

2006-06-28T15:21:00.000+02:00

(jipi) i dag har me jobba vidare med bokka tyl i grupper. i gruppa mi har me begynt med analysen av boka. arbeidet går bra. eg trur me har it godt samarbeid i grupppa. i dag har me og lert om korleis me brukar eit bobbliotek. det var enormt kjedeleg. men me kom no oss i gjenom det. dagen i dag har egentleg vor heit grei etter mi meining.

jaja son gaor no dagane!

men da kvikkna no vell ti etter kvart ska du sjå!

Jepp!

2006-06-28T15:20:00.000+02:00

I dag har me jobba mest i gruppe. Begynt på "analysen" av Tyl, og laga nokre spørsmål til Finn Tokvam. Me på gruppe 3 har funne ut at dei fleste nynorske bøker er like, eller det vil sei at Vetle har funne ut det, og me på gruppa har sagt oss nokså einige. Dei fleste nynorske bøker omhandler ein halveinsam bygdemann som møter nedturar i kjærleikslivet. Menmen! Me har også lært litt om kjeldekritikk i dag, og om korleis me skal søke på nettet for å få det beste resultatet. Jessjess

Overskrift!!!

2006-06-28T15:19:00.002+02:00

No er me kommen til dag 3 i detta bokprosjektet, våkna so vanleg litt for seint og stressa meg til bibloteket. Når eg var godt kommen fram, starta me dagen med det vanlige morgensmøtet, der me vart presentert dagens oppgåver. Etter møttet gjekk me samman i gruppene og begynte på bokmeldingen, me tenkte først at bokmeldingen ikkje vart noken stress siden den til vanleg ikkje er meir enn på litt over ei side, men etter at eg hadde vore nede av Petter og han skremte vettet av meg med å ville ha 10 sider på bokmeldingen. Skal innrømme at eg fekk eit lite sjokk men kom over det, etter litt diskusjon i gruppa kom me fram til minimum 3 sider, noko eg sjølv synes er mykje men akseptabelt langt. Me har over 1 side på bokmeldingen og forventar å bli ferdig med den på fredag.

Etter pausen som vanleg varte i bare 30 min, starta arbeidet igjen, men ikkje med bokmeldingen, no skulle me laga spørsmål til sjølvaste Finn Tokvam. Etter ein lita stund hadde me 15 gode spørsmål Mr Tokvam. Og igjen begynte me på bokmeldingen, siden dei fleste av oss har kome igjen Tyl er det berre igjen denne bokmeldingen.

På slutten av dagen hadde me gjennomgang av kildesikkerthet på internett og forskjellige søketjenseter, skal innrøme at det minnte mykje av den berømte skulen, og eg vart litt trøyt etter ein lang dag. Og på denne gledens dag kom eg sjølvsagt i avisa som den ivrige boklesaren eg er, trur kanskje det nesten var ei midtside til og med.

titelen var vanskli men me får vere litt orginale og ta Dag 3

2006-06-28T15:19:00.001+02:00

dagen starta med att eg nesten sovna på det vanlege morgonmøte *gjesp*
men etter kvart som me kom i gang med andre ting så vakna eg og.
På planen i dag så sto det at me skulle jobba med Boka "Tyl", så då måtte me det. Me skal skrive ei Bokmelding på ja 10 sider er vel bra, som Petter sa. tvilar på att vår bokmelding blir 10 sider men kan jo hende.... time will show

Ellers i dag så hadde me ein lang og morosam lunsj der latter musklane skulle få arbeide litt.
men den varte ikkje lenge før det igjenn var tid for arbeid. no skulle me finne på spørsmål til Finn Tokvam, som eigentleg kanskje skulle komme på besøk til oss. Men som den "tyl" han er så kjem han ikkje. Men kanskje eitt nett itervju kan komme i stand????

til slutt hadde Petter eit laaannngggt foredrag om bibliotek og kilder og slik. Det eg blei mest imponert over er kor mykje den mannen kan prate........ helit utruli!!!!!!

for dei som ikkje er i Aurland så kan det rapporterast om nydle vær store delar av dagen.

til slutt så kan eg vel seia på alles vegne at men trivst på Littkrit, og gler oss til ein ny dag med lesing og skriving på NYNORSK!!!!!!!!! me kom i sogn avis i dag, så den må de lesa.

Festleg !

2006-06-28T15:19:00.000+02:00

Begynte med morgen møte, etter på var de lesing i boka tyl ,so var de matpause. gruppemøte da vi skulle lage spørsmål til forfattern finn tokvam, boka tyl handlar om hoverpersonen som er postman og han har ein ven som heiter Ragnar. Hovedpersonen får seg ein kjærest som heiter Sara, som slå opp med han etter ein stund.Krise.